Δευτέρα, 6 Σεπτεμβρίου 2010

ΑΣ ΠΑΙΞΩ ΛΙΓΑΚΙ ΚΙ ΕΓΩ…

alt

Καλησπέρα σε όλους τους φίλους και αναγνώστες!!!

Κατόπιν της πρόσκλησης του φίλου και Συνέλληνα Απολλώνιου μπαίνω κι εγώ στο όμορφο αυτό παιχνίδι που ξεκίνησε στον παθ "Τα δέκα πράγματα που αγαπώ περισσότερο".

Προσκαλώ επίσης όλους τους φίλους μου αλλά και τους απλούς αναγνώστες του blog μου να ακολουθήσουν το ωραίο μας παιχνιδάκι και να αφιερώσουν λίγο χρόνο αναφέροντας τα δέκα πράγματα που αγαπούν περισσότερο.

Και ξεκινάω:

1) Την οικογένειά μου

2) Την εργασία μου

3) Τη μουσική

4) Τα ξαδέρφια μου Σπύρο και Ελένη

5) Τις ωραίες γυναίκες

6) Τους φίλους μου

7) Τους ανθρώπους που η ζωή τους αδίκησε και υποφέρουν και έχουν την ανάγκη μας

8) Τους Έλληνες θεούς

9) Τα γρήγορα αυτοκίνητα

10) Και τέλος ορισμένες καταχρήσεις που με κάνουν να απολαμβάνω τη ζωή με τον δικό μου τρόπο ...;

Κλείνοντας αφιερώνω σε όλους εσάς ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια:

ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ - ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ ΣΥΝΟΥΣΙΑ


Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

-- 666 --

alt

 

 

666. Το πιο γνωστό και πολυσυζητημένο νούμερο το οποίο δαιμονοποιήθηκε από τη χριστιανική θρησκεία στα χρόνια του Ιωάννη, ο οποίος έγραψε σχετικά με αυτό στην Αποκάλυψη.

 

Ο Αγ. Ιωάννης λοιπόν αναφέρει μεταξύ άλλων πως ο αριθμός 666 είναι διαβολικός, αφού είναι ο αριθμός του Θηρίου, τον οποίο μεταχειρίζεται και θα χρησιμοποιήσει ο Αντίχριστος για να υποτάξει το σύνολο της ανθρωπότητας κυριαρχώντας επί της γης. Πώς; Με το λεγόμενο «χάραγμα». Με λίγα λόγια το σχέδιο του Σατανά είναι όλοι οι άνθρωποι να λάβουν το χάραγμα στο δεξί χέρι ή στο μέτωπο με τη μορφή bar-code ή microchip τα οποία θα περιέχουν τον αριθμό 666.

 

Ας μείνουμε όμως στον αριθμό. Μπορεί ένας αριθμός να είναι δαιμονικός, να διαθέτει «δύναμη» η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το κακό ή το καλό και πώς μπορούμε να ξέρουμε εάν αυτά ευσταθούν; Και έστω πως ο αριθμός 666 είναι όντως διαβολικός και περιέχει σατανική δύναμη ποιος είναι ο αντίστοιχος αριθμός που διαθέτει την καλή και αγαθή δύναμη; Μήπως το 999;

 

Η απαντήσεις σχετικά με αυτά τα ερωτήματα είναι απλές. Ο αριθμός 666 παράγεται από το 6 + 6x10 + 6x100. Σωστά; Άρα αφού το 666 είναι δαιμονικό νούμερο το 10 και το 100 που «συμμετέχουν» ώστε να παραχθεί το 666 θα είναι κι αυτοί δαιμονικοί. Με την ίδια λογική, αφού όλοι οι αριθμοί με ανάλογες μαθηματικές πράξεις, μπορούν να μας δώσουν τον αριθμό 666, όλα τα νούμερα είναι διαβολικά (!)

 

Ας το δούμε όμως από μια άλλη σκοπιά το θέμα. Τον αριθμό 666 τον συναντάμε πολλές φορές στην καθημερινή μας ζωή, όπως και άλλους αριθμούς. Στα νούμερα των κινητών μας μπορεί να περιέχεται ο αριθμός 666, ή στην πινακίδα του αυτοκινήτου μας. Οι υπολογιστές χρησιμοποιούν νούμερα και σίγουρα το 666 θα εμφανίζεται συχνά όπως εκατομμύρια άλλοι αριθμοί. Θα μπορούσα να αναφέρω πλήθος άλλων παραδειγμάτων αλλά θα ήταν ανούσιο μιας και καταλάβατε που το πάω. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι: το 666 είναι επικίνδυνο μόνο όσον αφορά στο «χάραγμα» ή όπου εμφανίζεται εμπεριέχει και εκπέμπει σατανική επιρροή και η δαιμονική του δύναμη χρησιμοποιείται για να βλάψει τον καλό χριστιανό; Διότι ο αριθμός αυτός μπορεί να εμφανιστεί παντού και πάντα με οποιαδήποτε μορφή.

 

Εξετάζοντας την περίπτωση το 666 να είναι επικίνδυνο όπου κι αν εμφανίζεται θα μπορούσαμε απλά να πούμε πως Διάβολος και Αντίχριστος έχουν κατακτήσει τον κόσμο μιας και όλοι μας καταλαβαίνουμε πως ο αριθμός βρίσκεται παντού, όπως όλοι οι αριθμοί. Αν όμως το 666 είναι επικίνδυνο μόνο όσον αφορά στο λεγόμενο «χάραγμα» γιατί τόσος ντόρος από την εκκλησία για τα bar-code με τον εν λόγω αριθμό, τις νέες ταυτότητες με τα microchip, τις κάρτες και τα υπόλοιπα σχετικά; Αφού ο Αγ. Ιωάννης στην Αποκάλυψη είναι ξεκάθαρος. Μιλά για χάραγμα στο δεξί χέρι ή στο μέτωπο. Από πού λοιπόν προκύπτει η ανησυχία της εκκλησίας και η αντίδραση της π.χ. στις κάρτες με bar-code ή σε ταυτότητες με τσιπάκια και κάρτες με διάφορους κωδικούς;

 

Σε όλες τις συσκευασίες των εμπορεύσιμων προϊόντων αναγράφεται ένας κωδικός με τη μορφή του γραμμωτού κώδικα (bar-code). Σε όλα τα bar-code εμφανίζεται ο αριθμός 666 με την μορφή τριών εξαριών ένα στην αρχή, ένα στη μέση και ένα στο τέλος του γραμμωτού κωδικού. Το γεγονός αυτό τι ακριβώς μπορεί να σημαίνει; Ότι όλα τα προϊόντα που διαθέτουν γραμμωτό κωδικό είναι σατανικά ή ότι ο Αντίχριστος φρόντισε να «σφραγίσει» με τον αριθμό του τα πάντα στο όνομα της επερχόμενης βασιλείας του; Αν δεχθούμε το πρώτο πάει να πει πως όλοι μας είμαστε πλέον υπηρέτες του Διαβόλου και με τη βούλα, εις γνώση μας ή και εν αγνεία μας. Η δεύτερη περίπτωση δεν καταλαβαίνω τι θα μπορούσε να σημαίνει και ποιος ο λόγος να υπάρχει το 666 στις συσκευασίες των προϊόντων αν δεχθούμε πως ο αριθμός αυτός έχει δύναμη μόνο όσον αφορά στο χάραγμα. Εδώ λοιπόν βλέπουμε πως τελικά, σύμφωνα πάντα με τις ανησυχίες της εκκλησίας, ο αριθμός 666, δεν είναι επικίνδυνος μόνον όσον αφορά στο χάραγμα αλλά όπου και αν εμφανίζεται.

 

Και φυσικά αυτό το νουμεράκι, μπορεί να εμφανιστεί παντού και πάντα όπως και όλοι οι υπόλοιποι αριθμοί οι οποίοι δεν έχουν ούτε αρχή ούτε τέλος, μιας και είναι άπειροι.

 

Ο λόγος που επιλέχθηκε να δαιμονοποιηθεί το εν λόγω νούμερο είναι και παραμένει άγνωστος. Το μόνο σίγουρο είναι πως το 666 είναι ένας αριθμός όπως όλοι οι άλλοι και δύναται να προκύπτει και να εμφανίζεται παντού και πάντα όπως και όλοι οι υπόλοιποι αριθμοί.

 

Έτσι οι εξωφρενικές αναφορές, τόσο των κειμένων του χριστιανισμού όσο και της εκκλησίας σχετικά με τον αριθμό αυτό, είναι εντελώς αβάσιμες και αστείες. Το χειρότερο όμως είναι πως μεταχειρίζονται έναν απλό αριθμό, από τους άπειρους που υπάρχουν, και σε συνδυασμό με το εξωπραγματικό σενάριο περί χαράγματος του Αντίχριστου και άλλα τέτοια παλαβά, τρομοκρατούν τον πιστό και του ασκούν ψυχολογική βία, προετοιμάζοντάς τον για μια επερχόμενη ανύπαρκτη πραγματικότητα, όπου θα πρωταγωνιστούν Αντίχριστοι, δαίμονες και σατανάδες...

 

Διαβάστε επίσης:

 

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ...

 

Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ...

 

 

alt

 

 

 

 

 


Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΚΟΨΕ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ! (ΤΙ ΤΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΤΟΥ ΨΩΡΙΑΡΗ;)

alt

Από σήμερα λοιπόν ισχύει το νέο μέτρο που απαγορεύει το κάπνισμα σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους, στα καφέ, στα μπαρ κτλ. κτλ.

 

Να γίνουμε Ευρωπαίοι! Βέβαια, Ευρωπαίοι. Αφού σε όλα τα άλλα είμαστε Ευρωπαίοι έπρεπε να απαγορευθεί και το κάπνισμα για να συμπληρώσουμε. Μιας και τόσα χρόνια μας έφτιαξαν ωραίους και καλούς δρόμους χωρίς κακοτεχνίες και λακούβες (μη σκοτωθεί και κανένας) έπρεπε να έρθει και η απαγόρευση του καπνίσματος. Το σύστημα υγείας; Από τα καλύτερα στην Ε.Ε. Η παιδεία μας; Από το καλό στο καλύτερο... Για να μην μιλήσω για τις υποδομές του κράτους μας και τους πολιτικούς μας. Αυτοί δεν είναι πολιτικοί, άγγελοι είναι, σταλμένοι κατευθείαν από τον παράδεισο! Η οικονομία όμως, αυτή δεν παίζεται ρε αδέρφια με τίποτα! Ακρίβεια; Φτώχια; Ανεργία; Ούτε καν στα λεξικά μας δεν υπάρχουν πλέον αυτές οι λέξεις!

 

Και αφού λοιπόν έχουμε άψογες δημόσιες υπηρεσίες, οι δημόσιοι και κρατικοί φορείς λειτουργούν ρολόι και ο Έλληνας ζει το παραμύθι του σε μια πατρίδα που όλα βαδίζουν από το καλό ίσα στο καλύτερο, ήρθαν οι καλοί μας προστάτες από την Ευρώπη να ολοκληρώσουν τους κόπους των καλών μας πολιτικών (κόπους ετών ολόκληρων) γλυτώνοντάς μας από τον καρκίνο που οι ίδιοι μας πουλάνε, τσεπώνοντας εκατομμύρια. Τι όμορφα; Τι καλά; Πόσο πολύ χαίρομαι που λύθηκε και το τελευταίο μας πρόβλημα, αυτό με το τσιγάρο εννοώ! Από δω και στο εξής θα μπορώ επιτέλους να κοιμάμαι ήσυχος τα βράδια... Επιτέλους γίναμε Ευρώπη σε όλα, μέχρι και στο τσιγάρο. Μόνο στα καζίνο και στα μεγάλα νυχτερινά κέντρα δεν εφαρμόζεται το μέτρο, ΑΛΛΑ από το καλοκαίρι του 2011 θα ισχύσει και εκεί. Ευτυχώς!!! Γιατί στην αρχή πίστεψα πως θα υπάρξουν εξαιρέσεις στον νόμο, όμως για καλή μας τύχη έκανα λάθος!!!

 

Τώρα κάποιοι κακόβουλοι και προκατειλημμένοι θα πιστεύουν πως οι έλεγχοι θα λαδώνονται, και οι καταστηματάρχες θα γράψουν εκεί που δεν πιάνει μελάνι το νόμο. Μέγα σφάλμα! Όπως ακριβώς εφαρμόζονται όλοι οι νόμοι στη χώρα μας εδώ και τόσα χρόνια έτσι θα γίνει και τώρα. Ο νόμος θα εφαρμοστεί κανονικά, χωρίς εξαιρέσεις και αυθαιρεσίες όπως ακριβώς λειτουργεί ο κρατικός μηχανισμός τόσα χρόνια. Με τους αδιάφθορους δημοσίους υπαλλήλους που διαθέτει το κράτος μας, σε όλους τους τομείς, που δεν διανοηθήκαν ποτέ να χρηματιστούν και τηρούν πάντα και παντού το νόμο κατά γράμμα. Έτσι θα γίνει και τώρα! Μην ανησυχείτε, δεν υπάρχει λόγος. Ακριβώς όπως ποτέ δεν λαδώνονται οι εφοριακοί, οι τελωνιακοί, οι υπάλληλοι της πολεοδομίας, οι δικαστές, οι εισαγγελείς και οι λοιποί κρατικοί λειτουργοί και υπάλληλοι του κράτους, έτσι δεν θα τα παίρνουν και οι υπεύθυνοι για την τήρηση του μέτρου κατά του καπνίσματος!

 

ΑΑΑΑΑΑΑΑΧ! Τι όμορφα! Ένα ψεγάδι υπήρχε σ' αυτή τη χώρα, διορθώθηκε κι αυτό ευτυχώς. Μπράβο στους κυβερνώντες, μπράβο σε όλους αυτούς που μας κυβέρνησαν τόσα χρόνια. Αγγίζαμε την τελειότητα σαν κράτος παντού και πάντα, όμως με το νέο μέτρο κατακτήσαμε επιτέλους την κορυφή!!! Μπράβο μας και πάλι μπράβο!!!

 

Έτσι για να σκάσουν όλοι αυτοί που μετά το νέο μέτρο έρχονται δεύτεροι και καταϊδρωμένοι!!!

 

ΖΗΗΗΗΗΛΙΑ!!! ΨΩΩΩΩΩΩΩΩΡΑ!!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ!!!!!!!!!!!!


Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

ΥΠΟΜΟΝΗ: ΑΞΙΑ, ΑΡΕΤΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΠΛΟ…

Μια κινέζικη παροιμία λέει: «Τι δίνει ο Θεός σε αυτούς που κάνουν υπομονή; Κι άλλη υπομονή ...»

 

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήμουν ανυπόμονος, αρκετά ανυπόμονος θα έλεγα, όπως άλλωστε τα περισσότερα μικρά παιδιά. Δεν έβλεπα την ώρα να έρθουν τα γενέθλιά μου, οι διακοπές των Χριστουγέννων και το καλοκαίρι. Για κάθε τι καλό που περίμενα ανυπομονούσα και βιαζόμουνα. Αλλά και αργότερα όταν ξεκίνησα να δουλεύω βιαζόμουν να πετύχω και να εξελιχθώ.

 

Η αξία της υπομονής στον άνθρωπο είναι από τις πιο ουσιώδεις για τη ζωή του. Η βιασύνη από την άλλη οδηγεί τις περισσότερες φορές σε ανόητα λάθη και κάνει το άτομο να λειτουργεί παρορμητικά χάνοντας τον έλεγχο και το στόχο. Με την υπομονή μπορούμε να πετύχουμε πολλά αρκεί να διαχειριστούμε τις εκάστοτε καταστάσεις όπως πρέπει.

 

Ξεκινώντας να εργαζόμαστε κάπου, σχεδόν πάντα, αρχίζουμε από χαμηλά. Με την αφοσίωση, τη συνέπεια και την υπευθυνότητα κερδίζουμε τους ανωτέρους μας και σιγά σιγά, με υπομονή αλλά και σύνεση, ανεβαίνουμε. Φυσικά υπάρχει η πιθανότητα να μείνουμε πίσω και τη θέση να μας τη φάει το γλυφτρόνι-λαμόγιο-ρουφιάνος που κάθεται στο δίπλα γραφείο ... Εκεί χρειάζεται η υπομονή. Υπομονή με μέτρο όμως. Αν το αξίζουμε θα κατακτήσουμε την πολυπόθητη θέση, αύξηση ή προαγωγή χωρίς να γίνουμε σαν τα μούτρα αυτών που σιχαινόμαστε. Φυσικά σε περίπτωση που οι κόποι και οι θυσίες μας πάνε στο βρόντο ή θα αλλάξουμε δουλειά (αν μας παίρνει) ή θα κάτσουμε στα αυγά μας κάνοντας τι άλλο; Υπομονή ...

 

Ας έρθουμε στο θέμα της σχέσης (Ξάδερφε για σένα ...). Μπαίνοντας σε μια σχέση ερωτική μπορεί το έτερον ήμισυ να μην μας δίνει όλα όσα θέλουμε και όλα όσα χρειαζόμαστε. Η υπομονή μας είναι το όπλο που έχουμε, είναι ο άσσος στο μανίκι ... Το έτερον μας ήμισυ μάλλον δεν είναι έτοιμο να μας τροφοδοτήσει με το μάξιμουμ των συναισθημάτων, δεν είναι έτοιμο ίσως να μας παρέχει πλήρως αυτά που θέλουμε. Η υπομονή μας σε συνδυασμό με την καλή μας θέληση, τον σεβασμό στη διαφορετικότητα του άλλου, και τους κατάλληλους χειρισμούς θα μας οδηγήσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Ακόμα όμως κι αν αυτό δε συμβεί, θα κάνουμε όση υπομονή μπορούμε κι όταν αυτή εξαντληθεί θα καταφύγουμε στην έσχατη λύση του χωρισμού και απλά θα πάμε για άλλα ... Μην έχοντας υπομονή και θέλοντας από την αρχή να πάρουμε αυτά που ζητάμε, θα πιέσουμε και θα πιεστούμε, θα ταλαιπωρήσουμε και θα ταλαιπωρηθούμε και κυρίως θα πέσουμε σε σφάλματα μικρά και μεγάλα ...

 

Πρέπει να κάνουμε υπομονή, όχι όμως γαϊδουρινή υπομονή. Αυτοί που κάνουν γαϊδουρινή υπομονή, φοβούνται να πάρουν ρίσκο, και η ζωή θέλει ρίσκο. Φοβούνται να πιάσουν τη ζωή από τα μαλλιά και να τη φέρουν δέκα σβούρες και στις περισσότερες περιπτώσεις χάνουν τις ευκαιρίες να αλλάξουν προς το καλύτερο την ίδια τη ζωή τους. Π.χ. σε ένα γάμο όταν το αντρόγυνο δεν μπορεί να συμβιώσει αρμονικά, με συνεχείς καυγάδες, καταπίεση επιθυμιών και ενστίκτων και ποιότητα ζωής άστα να πάνε, η υπομονή για χάρη των παιδιών ας πούμε, είναι λάθος. Και είναι λάθος διότι όλη αυτή η αρνητικότητα που πηγάζει από τους δυο συζύγους κάνει τεράστιο κακό τόσο σε αυτούς όσο και στα παιδιά. Δημιουργεί ανθρώπους καταπιεσμένους και έτοιμους να εκραγούν στην κάθε ευκαιρία ...

 

Οι  άνθρωποι που κάνουν γαϊδουρινή υπομονή δικαιολογούνται μόνο στην περίπτωση που δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά, που είναι τόσο στριμωγμένοι ώστε δεν έχουν το περιθώριο να αντιδράσουν. Αυτή η περίπτωση είναι η χειρότερη γιατί σίγουρα ο άνθρωπος που πιέζεται τόσο πολύ θα ξεσπάσει άσχημα και θα πάρει στραβό δρόμο καταφεύγοντας πολλές φορές σε ακρότητες.

 

Η υπομονή είναι αρετή, αξία και όπλο για τον άνθρωπο. Η γαϊδουρινή υπομονή όμως είναι διαδικασία ψυχοφθόρα, ηττοπαθής στάση απέναντι στη ζωή και στις περισσότερες περιπτώσεις λανθασμένη επιλογή.

alt


Τρίτη, 11 Μαΐου 2010

ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΙΟΙ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΜΑΣ;

alt

Ο κόμπος έφτασε στο χτένι κι ακόμα παραπέρα. Μισό βήμα πριν τη χρεοκοπία η Ελλάδα κατάντησε να κρέμεται από τα αχαμνά των ξένων και του ΔΝΤ. Γιατί; Γιατί όλες οι κυβερνήσεις από τη μεταπολίτευση και μετά ήπιαν κυριολεκτικά το αίμα της χώρας μας και των Ελλήνων πολιτών. Μας καταλήστεψαν, έβαλαν βαθιά τα βρωμόχερά τους στο δημόσιο πλούτο, άρπαξαν ότι μπορούσαν και δε φρόντισαν να δημιουργήσουν ένα κράτος που θα είχε παραγωγή, υποδομές και υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.


Φθάσαμε λοιπόν στα σημερινά χάλια. Καταντήσαμε να χρωστάμε ένα σκασμό λεφτά, να μας λένε απατεώνες και να περιμένουμε απλά να έρθει η καταστροφή.

Και η καταστροφή όχι μόνο μας χτύπησε την πόρτα αλλά μπήκε μέσα στο ίδιο μας το σπίτι και στρογγυλοκάθισε στον καναπέ μας. Κι από ότι φαίνεται θα μας την κάνει αρμένικη τη βίζιτα ...

Τι γίνεται ρε παιδιά; Γιατί έφθασαν τα πράγματα ως εδώ; Ποιοι φταίνε; ΦΤΑΙΜΕ ΟΛΟΙ!!! Και φταίμε γιατί μια ζωή βρίζουμε κλέφτες τους πολιτικούς, τους καταριόμαστε και τους ρίχνουμε ευθύνες και μετά πάμε και τους ψηφίζουμε. Ξέρουμε ότι είναι απατεώνες και πάμε και βάζουμε το σταυρουδάκι δίπλα στο όνομά τους ελαφριά τη καρδία.

Μας φλομώσανε στα μεγάλα λόγια, στο ψέμα και στις ψεύτικες υποσχέσεις κι εμείς τους δώσαμε τις καρέκλες τους για να φάνε με χρυσές μασέλες, για να έρθουν μετά οι επόμενοι πεινασμένοι και να φάνε κι αυτοί.

Όχι, δε φταίνε μόνο οι πολιτικοί. Φταίει όλο το σύστημα αλλά φταίμε κι εμείς ... Τα ΜΜΕ μας βομβαρδίζουν 24 ώρες με αηδίες και ξεράσματα. Αποπροσανατολίζουν τον κόσμο και παραπληροφορούν. Οι θεσμοί καταρρέουν. Οι αρχές και οι ηθικές αξίες έχουν πληγεί θανάσιμα. Οι άνθρωποι του συστήματος φρόντισαν για όλα. Μας έδωσαν υπερθεάματα, προϊόντα με τις διαφημίσεις τους, χάρτινα παλάτια που για να μπεις μέσα για λίγο πληρώνεις είσοδο και ένα κάρο μαλακίες ώστε το μυαλό να είναι απασχολημένο. Μας φόρτωσαν προβλήματα, ένιες και σκοτούρες για να μη σκεφτόμαστε, μας έδωσαν ψεύτικες ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον και το μέλλον αυτό μόνο προς το καλύτερο δεν πάει ...

Κι εμείς τους πιστέψαμε ... Μας φύτεψαν την ανασφάλεια τον φόβο και τον τρόμο. Δεν έκαναν τίποτα για τη βία και την εγκληματικότητα. Διέφθειραν τους πάντες, αγιοποίησαν τη ρεμούλα, την αρπαχτή και το λάδωμα. Μας έδωσαν ναρκωτικά, δάνεια, πιστωτικές κάρτες, τρομοκρατία. Έκαναν την ανεργία θεσμό. Την εκπαίδευση και τη μόρφωση την καταντήσανε σαν τα μούτρα τους και έκαναν επιστήμη το ψέμα και την παραπληροφόρηση.

Να γιατί φθάσαμε σ' αυτό το αίσχος! Να γιατί υποβαθμίζεται η ποιότητα της ζωής μας. Από μικρά παιδιά μας έμαθαν να κοιτάμε την πάρτη μας και ας πεθαίνει ο διπλανός. Μας εκπαίδευσαν να γίνουμε όλοι το ίδιο. ΛΑΜΟΓΙΑ! ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ! ΠΑΡΑΔΟΠΙΣΤΟΙ! Να μην κοιτάμε το κοινό καλό αλλά μόνο το καλό της τσέπης μας. Έτσι κάνουν οι κύριοι με τα ωραία κοστούμια και τις μερσεντές, έτσι μας έμαθαν, έτσι κάνουμε κι εμείς ...

Κι όλα αυτά διότι οι νόμοι μας δεν εφαρμόζονται. Γιατί η δικαιοσύνη δεν αγγίζει αυτούς που μας έφτασαν στο χείλος του γκρεμού. Διότι αν τη δικαιοσύνη την υπηρετούσαν οι έντιμοι και οι αδιάφθοροι κανένας από αυτούς που μας κατάντησαν σ' αυτά τα χάλια δε θα μπορούσε να πλουτίζει εις βάρος μας και να γελάει πίσω από την πλάτη μας ...

Να γιατί φτάσαμε σ' αυτά χάλια ...


alt


Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

ΧΥΘΗΚΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΙΜΑ…

alt

Όλοι μας το περιμέναμε αλλά δεν θέλαμε να το πιστέψουμε ... Κάποια στιγμή θα γινόταν! Οι γνωστοί άγνωστοι έγιναν τώρα και δολοφόνοι. Τρεις αθώοι άνθρωποι που πήγαν να βγάλουν ένα γαμημένο μεροκάματο πλήρωσαν με τη ζωή τους τα έκτροπα που συνέβησαν στο Κέντρο της Αθήνας.


Ανυποψίαστοι και χωρίς καν να φαντάζονται τι θα τους συμβεί, αυτοί οι άνθρωποι βρήκαν τραγικό θάνατο από τις αναθυμιάσεις της φωτιάς στο κτήριο που εργάζονταν. Δυο γυναίκες κι ένας άντρας έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της ανικανότητας του κράτους να ελέγξει μια πορεία διαμαρτυρίας. Μια ειρηνική πορεία του ελληνικού λαού που δεν μπορεί να χωνέψει πως πρέπει να σκύψει κι άλλο το κεφάλι, πως πρέπει να κάνει κι άλλες θυσίες. Αυτή η πορεία λοιπόν ήταν η ευκαιρία των νεαρών με τα καλυμμένα πρόσωπα να βγάλουν το άχτι τους για μια ακόμα φορά. Να ξεσπάσουν ξανά με αυτόν τον απαράδεκτο και άνανδρο τρόπο στις ξένες περιουσίες. Και το χειρότερο να αμαυρώσουν με τον πλέον τραγικό τρόπο μια προσπάθεια του λαού να δείξει τη δυσαρέσκεια και την μεγάλη αντίδραση του, απέναντι στην εξουσία που έφερε τη χώρα μας σ' αυτά τα χάλια.

Το πρώτο αίμα χύθηκε ... Και είναι αίμα αθώων. Ήταν θέμα χρόνου. Κάποια στιγμή θα γινόταν, όλοι το ξέραμε. Όταν τα άτομα αυτά δρουν ανενόχλητα σχεδόν σε κάθε διαδήλωση έπρεπε όλοι να το περιμένουμε πως κάποιος θα έχανε τη ζωή του. Και δυστυχώς σήμερα σκοτώθηκαν τρεις άνθρωποι. Τρεις αθώοι άνθρωποι που ξεκίνησαν από το σπίτι τους, όπως κάθε μέρα, για το μεροκάματο.

Ποιοι φταίνε; Αν αυτοί που έβαλαν τη φωτιά είναι οι φυσικοί αυτουργοί τότε όλες οι κυβερνήσεις από τη μεταπολίτευση και μετά καθίστανται ηθικοί αυτουργοί για αυτή την τριπλή δολοφονία. Γιατί αγαπημένοι μου φίλοι; Διότι αυτοί που κυβέρνησαν όλα αυτά τα χρόνια τη χώρα φρόντισαν να γεννήσουν και να αναθρέψουν τους γνωστούς αγνώστους. Αυτοί όπλισαν τα χέρια τους με βόμβες μολότοφ. Αυτοί κλώσησαν το αυγό του φιδιού. Αν είχαν κυβερνήσει τη χώρα με σύνεση, υψηλό αίσθημα ευθύνης, πυγμή, τιμιότητα και διαφάνεια κανένας νεαρός με κουκούλα δε θα έπιανε στα χέρια του πέτρες και μολότοφ.

Το πρώτο αίμα χύθηκε ... Κι αν η πολιτεία δε φροντίσει από τώρα να κόψει το λαιμό της και να αρχίσει να μαζεύει τα ασυμμάζευτα, θα χυθεί κι άλλο αίμα. Και την επόμενη φορά μπορεί να μην είναι μονάχα το αίμα των αθώων ...

ΘΕΡΜΑ ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ


Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010

Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ…

alt

Όλοι μας λίγο πολύ ξέρουμε τα βασικά περί Διαβόλου, όλα αυτά που οι άνθρωποι της εκκλησίας φροντίζουν να διδασκόμαστε από την ευαίσθητη παιδική ηλικία μας.


Ο Διάβολος ή Σατανάς λοιπόν, είναι ο ηγέτης από ένα παρεάκι αγγέλων που στράφηκε εναντίον του Θεού και εξέπεσε της χάριτός του. Κατοικεί στην κόλαση, εκεί που οι αμαρτωλές ψυχές των ανθρώπων θα πάνε ώστε να καίγονται, να υποφέρουν και να βασανίζονται, σε περίπτωση που οι αμαρτίες τους δεν συγχωρεθούν.

Ο Διάβολος όμως, μαζί με τους δαίμονές του, δεν βρίσκονται μόνο στην κόλαση. Έχουν την εξουσία να δρουν και στον κόσμο μας, παρασύροντας τους ανθρώπους στην αμαρτία, διαβάλλοντάς τους, βασανίζοντάς τους, ενώ πολλές φορές καταλαμβάνουν και σώματα ανθρώπων (ο γνωστός δαιμονισμός).

Αυτά τα ωραία και άλλα πολλά διδάσκει η εκκλησία στους πιστούς. Σατανάδες, δαιμονισμούς, κόλαση και τα ρέστα. Και το χειρότερο όλων είναι πως οι άνθρωποι τα πιστεύουν ... Πιστεύουν σε ανύπαρκτα δαιμονικά πνεύματα τα οποία και προσπαθούν να ξορκίσουν με αγιασμούς, λιβάνια, εικόνες, κομποσχοίνια και σταυρούς. Και φυσικά δεν είναι λίγοι εκείνοι που από το φόβο που σκοπίμως και εντέχνως τους καλλιεργείται, «δαιμονίζονται!». Ο φόβος για τον ανύπαρκτο Διάβολο, ο φόβος που από μικρά παιδιά εμφυτεύεται στον εγκέφαλό τους, είναι τόσο δυνατός και καταστροφικός, που πολλοί αυθυποβάλλονται τόσο έντονα, παρουσιάζοντας «συμπτώματα δαιμονισμού». Και το χειρότερο είναι πως οι άνθρωποι αυτοί είναι επικίνδυνοι τόσο για τον εαυτό τους όσο και για το περιβάλλον τους, αφού αφενός μεν είναι ικανοί να κάνουν μεγάλο κακό στον εαυτό τους και αφετέρου να κάνουν κακό και στους άλλους ... Η ψυχή τους και το μυαλό τους νοσούν κι έτσι οι άνθρωποι αυτοί εμφανίζουν ψυχικές ασθένειες και καταλήγουν σε ψυχιατρεία με αγωγές ψυχοφαρμάκων, αφού εμφανίζουν ψυχώσεις και πολλές φορές μέχρι και σχιζοφρένια ...

Αυτά λοιπόν είναι τα αποτελέσματα αυτής της καταστροφικής διδασκαλίας περί δαιμονικών υπάρξεων, την οποία η εκκλησία όχι μόνο χρησιμοποιεί ως εργαλείο για να κρατάει τους πιστούς φοβισμένους ώστε να τους ελέγχει και να τους χειραγωγεί, αλλά μέσω αυτής της διδασκαλίας προωθεί και τον ίδιο το σατανισμό! Πώς γίνεται αυτό; Πολύ απλά: Αυτοί που ακούνε πως ο Διάβολος έχει εξουσία στον κόσμο μας, και κατέχει υπερφυσικές δυνάμεις, εξιτάρονται. Ακούνε επίσης πως οι σκοτεινές δυνάμεις μπορούν να τους χαρίσουν πλούτο, δύναμη και εξουσία με αποτέλεσμα η φαντασία του λειψού μυαλού τους να οργιάζει. Κι έτσι πολύ απλά γίνονται σατανιστές κάνοντας μαύρα μάγια, θυσίες, τελετές μέχρι και ανθρωποθυσίες!!

Διάβολος δεν υπάρχει! Δυστυχώς όμως υπάρχουν αυτοί που μιλούν για αυτόν και τα υποτιθέμενα έργα του. Και ακόμα χειρότερα υπάρχουν οι απλοί και αφελείς χριστιανοί που πιστεύουν στην ύπαρξή του και στην επικινδυνότητά του. Οι άνθρωποι εκείνοι που έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη να πιστεύουν στο Θεό. Οι άνθρωποι εκείνοι που διψάνε να ακούσουν την αλήθεια. Αυτούς τους ανθρώπους, τους φοβίζουν, τους τρομοκρατούν και τους δηλητηριάζουν την ψυχή με αρρωστημένα ψέματα ...

Έτσι λοιπόν οι καλοί χριστιανοί και επίγειοι εκπρόσωποι του Θεού, σπέρνουν αιώνες τώρα το φόβο και τον τρόμο χρησιμοποιώντας δαιμονικά πλάσματα βγαλμένα από τη νοσηρή φαντασία κάποιων ανθρώπων. Αντί να επικεντρώνονται στο να διδάσκουν αρχές και ηθικές αξίες που κάνουν τη ζωή του ανθρώπου καλύτερη, λένε ιστορίες για δαιμονισμούς και εξορκισμούς, συντηρώντας και αναπαράγοντας μια καταστροφική και απαράδεκτη διδασκαλία που καθίσταται επικίνδυνη και υπεύθυνη τόσο για ψυχικές ασθένειες όσο και για επικίνδυνες αλλά και εγκληματικές πράξεις ...

Διαβάστε επίσης: http://achilleas-epsilon.pblogs.gr/2009/10/h-ekklhsia-kai-o-antihristos.html

alt


Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 12 ΘΕΟΥΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ…

alt 

Μια ακόμη θεωρία για το τι ακριβώς ήταν, ή καλύτερα είναι, οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου, λέει πως οι οντότητες αυτές υπήρξαν άνθρωποι, μάλλον γήινοι, οι οποίοι εξελίχθηκαν τόσο πολύ πνευματικά και βιολογικά, που όχι μόνο απέκτησαν τις απίστευτες δυνάμεις που περιγράφονται στην αρχαιοελληνική μυθολογία, αλλά κατάφεραν να φτάσουν πολύ κοντά στο θείο και να κατακτήσουν την αθανασία. Θεούς, οι άνθρωποι τους ονόμασαν, μιας και ο άνθρωπος θεοποιεί ότι δεν μπορεί να κατανοήσει ...

 


Η αλήθεια όμως για τους Ολύμπιους θεούς είναι διαφορετική ...

 

Οι θεοί του Ολύμπου δεν είναι ούτε εξωγήινες βιολογικές οντότητες, ούτε άνθρωποι που ανέβηκαν πολύ πνευματικά αλλά ούτε και γεννήματα της φαντασίας των προγόνων μας ...

 

Οι δώδεκα αθάνατοι θεοί γεννήθηκαν από το «φως». Όταν δημιουργήθηκε ο χώρος και άρχισε ο χρόνος να κυλά, μαζί τους γεννήθηκε το «φως». Το «φως» της γνώσης, της αλήθειας και της δικαιοσύνης. Το «φως» είναι μια έννοια αόριστη και υπερβατική η οποία πηγάζει από τον ανώτατο και υπέρτατο νου, το Δημιουργό του σύμπαντος. Από αυτό το «φως» πηγάζουν η γνώση, η αλήθεια και η δικαιοσύνη, αξίες και έννοιες που διακατέχονται από τον παράγοντα της δύναμης. Μιας δύναμης που είναι πάνω από κάθε τι στο σύμπαν, πλην του Δημιουργού.

 

Οι Ολύμπιοι γεννήθηκαν από τις ακτίνες αυτού του «φωτός». Είναι οντότητες υπερβατικές, υπεύθυνες για την πορεία και την εξέλιξη του σύμπαντος στο οποίο ζούμε. Εκπροσωπούν και προστατεύουν τις τρεις αξίες που ανέφερα παραπάνω: τη γνώση, την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, μιας και τα τρία αυτά στοιχεία είναι τα «συστατικά» από τα οποία αποτελούνται.

 

Η δύναμή τους προέρχεται από το «φως» μιας και γεννήθηκαν από αυτό. Η αθανασία τους επίσης είναι το υπέρτατο «δώρο» του «φωτός» προς αυτούς. Η δύναμη και η αθανασία τους όμως είναι ταυτόχρονα και η ύψιστη ευθύνη που φέρουν για οποιαδήποτε μορφή ζωής στο σύμπαν. Είναι υπεύθυνοι για κάθε ζωντανό οργανισμό που ζει στο διάστημα, για κάθε ζώο, φυτό ή άνθρωπο, για κάθε έμβιο ενσώματο ον πάνω σε οποιονδήποτε πλανήτη.

 

Ταξιδεύουν στο χώρο και το χρόνο. Από το δικό μας γαλαξία μέχρι τα πέρατα του σύμπαντος ... Βλέπουν, παρακολουθούν και επεμβαίνουν. Δεν κυβερνούν, μονάχα προστατεύουν ... Δεν καθορίζουν πλήρως την τύχη, απλά δείχνουν το δρόμο ... Βοηθούν και παρεμβαίνουν, αλλά δεν καταργούν την ελεύθερη βούληση ...

 

Μας δίνουν κομμάτια του παζλ που αποτελούν τη γνώση, όμως εμείς πρέπει να τα ενώσουμε ...

 

Μας δείχνουν το δρόμο προς την αλήθεια, αλλά εμείς πρέπει να τον ακολουθήσουμε και να τον διαβούμε ...

 

Το σπουδαιότερο όμως, είναι πως αποδίδουν δικαιοσύνη. Μια δικαιοσύνη που πολλές φορές είναι δυσνόητη ίσως και παράλογη για εμάς τους ανθρώπους. Μια δικαιοσύνη που φοβίζει και πονάει ...

 

Όσοι από μας όμως έχουμε αγάπη μέσα μας, και τη χαρίζουμε απλόχερα σε κάθε ευκαιρία, άσχετα με το που πιστεύουμε, ποιοι είμαστε και που ανήκουμε, στο τέλος θα δικαιωθούμε και θα πάρουμε αυτό ακριβώς που μας αξίζει ...


Διαβάστε επίσης: http://achilleas-epsilon.pblogs.gr/2010/02/to-anyparkto-dwdekatheo-8230.html
                              
                              http://achilleas-epsilon.pblogs.gr/2010/03/to-anyparkto-dwdekatheo-meros-b.html 

alt

 


Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010

ΤΟ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΔΩΔΕΚΑΘΕΟ… (ΜΕΡΟΣ Β’)

alt
 

Υπάρχουν αρκετές απόψεις και θεωρίες σχετικά με το τι ήταν οι δώδεκα ολύμπιοι θεοί αλλά και οι μικρότερες θεϊκές οντότητες καθώς και τα περίεργα πλάσματα της ελληνικής μυθολογίας.

 

Η πιο μοντέρνα και πιασάρικη, θα έλεγα, θεωρία συνοψίζεται στο ότι οι θεοί είναι εξωγήινες βιολογικές οντότητες με υπερτεχνολογία, ένας υπερπολιτισμός δηλαδή που αναπτύχθηκε κάπου στο σύμπαν, με την επικρατέστερη εκδοχή να λέει πως προέρχονται από το γαλαξία της Ανδρομέδας. Ήρθαν κάποτε στη γη και έζησαν με τους ανθρώπους στους οποίους έδωσαν γνώση και τεχνολογία βοηθώντας τους και προστατεύοντάς τους. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν πως ο άνθρωπος οφείλει τη νοημοσύνη του και την εξέλιξή του στον εξωγήινο αυτό υπερπολιτισμό, θεωρώντας πως οι θεοί, χρησιμοποιώντας την επιστήμη της γενετικής μηχανικής, «άλλαξαν» βιολογικά και πνευματικά τα ανθρωποειδή με αποτέλεσμα να προκύψει ο ανθρώπινος πολιτισμός.

 

Η ίδια θεωρία περιέχει και το ενδεχόμενο η ζωή στη γη να προέρχεται από τους θεούς. Εμείς δεν γνωρίζουμε πως μπορεί να δημιουργηθεί η ζωή, όμως οι θεοί ίσως να γνώριζαν. Έτσι υπάρχει η πιθανότητα  οι θεοί να έφεραν τη ζωή στη γη αφού πρώτα δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες φιλοξενίας της στον πλανήτη μας. Ίσως η τεχνολογία των Ολύμπιων να κατέστησε τη γη ιδανική για να επιβιώσει και να εξελιχθεί η ζωή εδώ, με αρκετούς να υποστηρίζουν πως ο Κρόνος, πατέρας του Δία, ήρθε πρώτος στη γη με σκοπό να «εγκαταστήσει» τις γνωστές μορφές ζωής του πλανήτη μας.

 

Ο Κρόνος όμως παρέκλινε της αποστολής του και κάνοντας διάφορα γενετικά πειράματα δημιούργησε τερατόμορφα και παράξενα πλάσματα, όπως κένταυρους, γοργόνες κ.α. Αφού λοιπόν ο Κρόνος αποστάτησε και συμμάχησε με τους Τιτάνες και τους Εκατόγχειρες, πολέμησε με το γιο του το Δία και τους άλλους Ολύμπιους που εστάλησαν στη γη με σκοπό να συνετίσουν τον Κρόνο και να καθαρίσουν τον πλανήτη από τα περίεργα πλάσματα που ο Κρόνος δημιούργησε.

 

Αυτή λοιπόν είναι μια από τις θεωρίες που «παίζουν» σχετικά με το τι έγινε τότε, ποιοι ήταν οι θεοί και γιατί ήρθαν εδώ, ενώ πολλοί ισχυρίζονται πως κάποια στιγμή έφυγαν από τη γη για το «Τριπλό Άστρο», τον Σείριο, με την υπόσχεση πως μια μέρα θα ξανάρθουν για να εξαλείψουν την ανομία και να ξανακυβερνήσουν τον κόσμο των θνητών με αγάπη, δικαιοσύνη και αλήθεια, ελευθερώνοντάς τους ...

 

Σίγουρα δεν μπορώ να γνωρίζω τι από αυτά είναι αλήθεια και αν αυτή η θεωρία στέκει, ούτε και οπαδός της θεωρίας αυτής είμαι, απλά την παρουσίασα όσο πιο σύντομα και περιεκτικά. Ωστόσο δεν μπορούμε να αποκλείσουμε κανένα ενδεχόμενο γιατί πολύ απλά δεν γνωρίζουμε την αλήθεια. Οι πρόγονοί μας πίστευαν και λάτρευαν αυτούς τους θεούς και ισχυρίζονταν πως οι θεοί πετούσαν πάνω σε «πύρινα άρματα». Όλα βγαλμένα από τη γλαφυρή φαντασία τους ή μήπως οι Έλληνες της αρχαιότητας έβλεπαν στον ουρανό να πετούν αντικείμενα που δεν γνώριζαν τι είναι και για αυτό τα ονόμασαν «πύρινα άρματα των θεών»;

Διαβάστε επίσης: http://achilleas-epsilon.pblogs.gr/2010/02/to-anyparkto-dwdekatheo-8230.html

 

alt

 


Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

ΤΟ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΔΩΔΕΚΑΘΕΟ…

alt

Όλοι μας λίγο πολύ γνωρίζουμε τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου, θεούς που λάτρευαν και τιμούσαν οι Έλληνες της αρχαιότητας. Ο Ζευς ή Δίας, ο πατέρας των θεών και των ανθρώπων, ήταν ο ισχυρότερος και σπουδαιότερος ολύμπιος θεός, προστάτης των ξένων και θεός των καιρικών φαινομένων. Η Ήρα, ο Απόλλωνας, ο Ποσειδώνας, η Αθηνά, ο Άρης, ο Ερμής, η Αφροδίτη, η Άρτεμις, η Δήμητρα, ο Ήφαιστος και η Εστία ήταν αδέρφια ή παιδιά του Δία που κατοικούσαν μαζί του στον Όλυμπο, το ψηλότερο και ιερότερο βουνό της Ελλάδας.

 


Καθένας από τους θεούς είχε συγκεκριμένες ιδιότητες, εξουσίες αλλά και ευθύνες απέναντι στους θνητούς. Η λέξη θεός προέρχεται από το ρήμα «θέω» το οποίο σημαίνει κινούμαι γρήγορα στο χώρο - τρέχω. Οι Ολύμπιοι είχαν απίστευτες δυνάμεις π.χ. έπαιρναν διάφορες μορφές, διέθεταν ιπτάμενα άρματα, είχαν διάφορα ισχυρά όπλα κτλ. Ο Δίας διέθετε τον κεραυνό, δώρο των Γιγάντων ενώ ο Ποσειδώνας, θεός του υγρού στοιχείου, μπορούσε να δημιοργήσει φοβερές τρικυμίες σε οποιαδήποτε θάλασσα ή ωκεανό. Η σύνδεση των θεών με τη φύση ήταν άμεση κι αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από τις διαφορετικές ιδιότητες και δυνάμεις των θεών. Η Δήμητρα ήταν θεά της γεωργίας και της χλορίδας, η Άρτεμις θεά του κυνηγιού και της άγρια φύσης ενώ ο Ήφαιστος θεός της φωτιάς και των ηφαιστείων.

 

Οι αρχαίοι Έλληνες αγαπούσαν πολύ τη φύση και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που γνώριζαν τη θεϊκή προέλευση και υπόστασή της, γι' αυτό βλέπουμε και τη σύνδεση αυτής με τους θεούς. Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε πως στην αρχαία Ελλάδα δεν λατρεύονταν οι Ολύμπιοι σαν δημιουργοί του κόσμου -όπως σήμερα με τη λέξη Θεός εννοούμε τον δημιουργό του σύμπαντος- αλλά σαν ευεργέτες και προστάτες των θνητών.

 

Οι πρόγονοί μας έχτιζαν μεγαλοπρεπείς και αξιοθαύμαστους ναούς προς τιμήν των θεών και έκαναν θυσίες σ' αυτούς, ζητώντας τη βοήθεια και τη συνδρομή τους και εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη τους προς την εκάστοτε θεότητα. Μέσα στους ναούς υπήρχαν υπέροχα αρμονικά αγάλματα που απεικόνιζαν τη μορφή του θεού στον οποίο ήταν αφιερωμένος ο ναός.

 

Η αρχαία ελληνική μυθολογία βρίθει από θεότητες και μύθους με πρωταγωνιστές τους θεούς του Ολύμπου, μικρότερες θεότητες, ημίθεους και θνητούς. Ένα μεγάλο ερώτημα που μπαίνει εδώ είναι το πώς δημιουργήθηκαν όλοι αυτοί οι μύθοι. Αν υποθέσουμε πως οι πρόγονοί μας έπλασαν τους θεούς τους για να καλύψουν τις πνευματικές, και όχι μόνο, ανάγκες τους, και δεχθούμε πως οι θεϊκές αυτές οντότητες που πίστευαν είναι ανύπαρκτες τότε συναντάμε κάποια ερωτηματικά.

 

Με προβληματίζει πολύ το γεγονός πως σε μια εποχή με περιορισμένες ανέσεις μια χούφτα άνθρωποι έκατσαν και έγραψαν πράγματα που χαρακτηρίζονται από περίεργα έως παρανοϊκά. Τόσο τεράστια φαντασία διέθεταν οι πρόγονοί μας και τόσο ελεύθερο χρόνο είχαν που έκατσαν και έπλασαν εκατοντάδες οντότητες με έναν τεράστιο όγκο μύθων να τις συνοδεύει υποστηρίζοντας την ύπαρξή τους; Πώς είναι δυνατόν ένας λαός με τέτοιο λαμπρό πολιτισμό, με τέτοια μόρφωση, με ανθρώπους που διέθεταν μυαλό που θα το ζήλευαν οι πλέον ευφυείς σημερινοί επιστήμονες, ένας λαός με μια πάμπλουτη και τέλεια γλώσσα, να πιστεύει και να γράφει ιστορίες και πράγματα που δεν έγιναν ποτέ; Τόσο μεγάλη πλήξη και ανία ένιωθαν τότε που για να ξεφύγουν από αυτά τα συναισθήματα έπιασαν να γράφουν ψέματα βγαλμένα μέσα από το μυαλό τους;

Μήπως είχαν δει πράγματα άγνωστα και ανεξήγητα; Μήπως κάποιοι είχαν βιώσει περίεργες υπερφυσικές εμπειρίες; Μήπως κάποιοι έβλεπαν και άκουγαν τους θεούς; Κι αν ναι τι ήταν οι θεοί, από πού ήρθαν και γιατί;

 

Οι απαντήσεις στην επόμενη εγγραφή ...

 

Συνεχίζεται ...

Διαβάστε επίσης: http://big-blank.pblogs.gr/2010/02/to-alhthino-nohma-enos-mythoy.html
                              
                               http://big-blank.pblogs.gr/2010/02/mythos-h-pragmatikothta.html


alt 

 


Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010

ΕΘΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΨΕΜΑ…

Καλησπέρα και καλή χρονιά σε όλους!!! Επανέρχομαι με μια ολοκαίνουργια εγγραφή το θέμα της οποίας θα αναλύσω στις παρακάτω γραμμές και που δεν σας κρύβω πως με απασχολεί εδώ και πολύ καιρό ...

 


Ως ψέμα ορίζουμε κάτι που λέγεται και δεν είναι αλήθεια, τη συνειδητή απόκρυψη ή παραποίηση της αλήθειας.

 

Από την νηπιακή μας ηλικία ακόμα, αφού αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τα απολύτως βασικά, ξεκινάει ο βομβαρδισμός μας με διάφορα ψέματα, ψέματα που όλα τα μικρά παιδάκια ακούν από τους γονείς τους και το περιβάλλον τους, όπως όμορφα παραμυθάκια με πρίγκιπες, νεράιδες και ξωτικά, το παραμύθι του Άη-Βασίλη που φέρνει τα δώρα και διάφορα άλλα ... Φυσικά δεν λείπουν και ψέματα τύπου «Αν δεν φας το φαγητό σου θα σε δώσω στο γύφτο» ή «Μην ανοίξεις αυτό το ντουλάπι γιατί μέσα είναι ένας δράκος και θα σε φάει», ψέματα που πείθουν τα μικρά παιδάκια να κάνουν ή να μην κάνουν κάτι. Άραγε τι επιπτώσεις έχουν όλα αυτά τα ψεύδη στην ψυχολογία ενός μικρού παιδιού και πως ακριβώς αισθάνεται το κάθε παιδί που μεγαλώνοντας ανακαλύπτει πως όλα αυτά που του έλεγαν για δράκους, ξωτικά, Άγιους Βασίληδες, κακούς γύφτους κτλ. δεν υπάρχουν;

 

Το ψέμα υπάρχει, βρίσκεται παντού γύρω μας, κυριαρχεί, κυριεύει και κυβερνά, κρύβει την αλήθεια, τη διαστρεβλώνει και την κάνει να φαντάζει μακρινή, απρόσιτη και ουτοπική. Το παιδί πριν ακόμα τελειώσει το δημοτικό έχει ήδη μάθει να ακούει κάθε είδους ψέμα, να το πιστεύει, να επενδύει σ'; αυτό, ενώ φυσικό και επόμενο είναι το γεγονός ότι μαθαίνει και να λέει ψέματα.

 

Υπάρχουν ακίνδυνα ψέματα αλλά δυστυχώς υπάρχουν και τα επικίνδυνα ... Το ψέμα έχει τη χρησιμότητά του αφού εξυπηρετεί κάποιους σκοπούς κατά περίπτωση. Όσο μεγαλώνουμε, ερευνούμε και μορφωνόμαστε τόσο ανακαλύπτουμε πως μας έχουν παραμυθιάσει κανονικά κατά συρροή και κατ'; εξακολούθηση. Το ψέμα όμως έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας! Βλέπουμε ψέματα, ακούμε ψέματα και λέμε ψέματα. Είμαστε εθισμένοι, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε! Ψέματα παντού. Στην τηλεόραση, στις ειδήσεις, στις ταινίες, στις σειρές, στα σήριαλ, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στα κατηχητικά, στη βουλή, στις δικαστικές αίθουσες. Ψέματα σε όλα τα ΜΜΕ, ψέματα στο ίντερνετ, ψέματα από πολιτικούς, δημοσιογράφους, επιστήμονες, καθηγητές, παπάδες, θεολόγους, ερευνητές, συγγραφείς, γιατρούς, δικηγόρους, ταξιτζήδες και πάει λέγοντας. Όμως εμείς εκεί, θέλουμε να τα βλέπουμε και να τα ακούμε, τα έχουμε συνηθίσει, μας αρέσουν και τα προτιμάμε από την αλήθεια, τα πιστεύουμε κι όταν έχουμε πλέον τις αποδείξεις πως τόσο καιρό πιστεύαμε σε ένα ψέμα, το ξεχνάμε και καταπίνουμε αμάσητο ένα καινούργιο.

 

Προεκλογικά ακούμε ένα σωρό ψέματα, τα πιστεύουμε, ψηφίζουμε, και όταν πάρουμε χαμπάρι πόσο κορόιδα πιαστήκαμε, μετανιώνουμε, για να ψηφίσουμε στις επόμενες εκλογές τους ίδιους ψεύτες ή κάποιους άλλους. Και το ωραίο είναι πως το ξέρουμε, ξέρουμε πως ακούμε παραμύθια, αλλά εμείς εκεί, τα πιστεύουμε, λες και δεν τη θέλουμε την αλήθεια ...

 

Και όχι μόνο στην πολιτική αλλά και στην καθημερινή μας ζωή έχουμε μάθει να πορευόμαστε με το ψέμα κάτω από τη γλώσσα αλλά και μέσα στα αυτιά μας και μπροστά στα μάτια μας. Ψέματα στη δουλειά, ψέματα στις προσωπικές μας σχέσεις, ψέματα στην οικογένεια, ψέματα σε φίλους, γνωστούς, συγγενείς, γείτονες ... Κι όλα αυτά για να παρουσιάσουμε μια τέλεια εικόνα, να δείξουμε πόσο ιδανική ζωή έχουμε, πόσο ωραίοι, μάγκες και καραμπουζουκλήδες είμαστε, πόσο πετύχαμε σαν επαγγελματίες, σύζυγοι και γονείς. Ψέματα για να δείχνουμε κάτι που δεν είμαστε και να κερδίσουμε έτσι το θαυμασμό και την εκτίμηση των άλλων, να ρίξουμε κάνα καλό γκομενάκι κ.ο.κ.

 

Τις περισσότερες φορές προτιμάμε να ακούσουμε ένα ψέμα από την αλήθεια. Αυτό διδαχθήκαμε από μικρά παιδιά, να ακούμε και να βλέπουμε ψέματα, να τα πιστεύουμε ... Μάθαμε όμως και να λέμε ψέματα, να χρησιμοποιούμε με την παραμικρή δυσκολία το ψέμα, να μην είμαστε ξεκάθαροι, να μην είμαστε ειλικρινείς ... Μάθαμε να κρυβόμαστε πίσω από δικαιολογίες, πίσω από μικρά και μεγάλα ψέματα, μάθαμε να διαστρεβλώνουμε την αλήθεια, να την κρύβουμε, να την λέμε μισή ... Μάθαμε να μην θέλουμε την αλήθεια, να μην την σεβόμαστε και να μην την αγαπάμε, να απομακρυνόμαστε από κείνη και να ζητάμε το ψέμα που μας βολεύει και μας εξυπηρετεί.   

 

Και η αλήθεια φεύγει μακριά και απομακρύνεται συνεχώς, και μένει κρυμμένη πίσω από τα ψέματα και τον εθισμού του ανθρώπου σε αυτά ...

 

Όμως όπως εμείς δεν θέλουμε την αλήθεια, δεν την αγαπάμε και δεν την σεβόμαστε, έτσι δε μας θέλει κι εκείνη ...


Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ ΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ... (ΜΕΡΟΣ Β’)

Αφήνοντας τους πρωτόπλαστους και το προπατορικό αμάρτημα του Α΄ μέρους, ερχόμαστε στο θέμα της δημιουργίας του κόσμου αλλά και της μέχρι στιγμής πορείας του.?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /?>

 


Σύμφωνα με απολύτως έγκυρες επιστημονικές μελέτες η ηλικία της γης αλλά και των υπόλοιπων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος, είναι περίπου 4,6 δισεκατομμύρια έτη, με τη χριστιανική θρησκεία να μας λέει πως η δημιουργία του κόσμου έγινε μερικές χιλιάδες χρόνια πριν, ενώ η ηλικία του σύμπαντος υπολογίζεται στα 10 με 20 δισεκατομμύρια έτη.

 

Η θρησκεία δεν δέχεται σε καμία περίπτωση την εξέλιξη της ζωής, τόσο του ανθρώπου όσο και όλων των έμβιων οργανισμών. Τα απολιθώματα των δεινοσαύρων όμως, οι οποίοι πρωτοεμφανίστηκαν πριν περίπου 230 εκατομμύρια χρόνια και κυριάρχησαν στη γη για 160 εκατομμύρια χρόνια, λένε πως η ζωή στη γη όχι μόνο εξελίσσεται αλλά είναι κατά πολύ παλαιότερη από αυτή που ισχυρίζεται η χριστιανική πίστη.

 

Ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως όταν πρωτοεμφανίστηκε η ζωή στη γη, με τη μορφή μικροοργανισμών που ζούσαν στο νερό, οι μικροοργανισμοί αυτοί δεν χρησιμοποιούσαν το οξυγόνο με αποτέλεσμα να εξαφανιστούν όταν κάποια στιγμή στο νερό απελευθερώθηκαν μεγάλες ποσότητες οξυγόνου και οι μικροοργανισμοί αυτοί δηλητηριάστηκαν, δίνοντας τη θέση τους σε νέους μικροοργανισμούς προσαρμοσμένους στην περιεκτικότητα του νερού σε οξυγόνο ενώ παράλληλα το οξυγόνο τους ήταν απαραίτητο για να ζήσουν. Συνεπώς είναι παράλογο η θρησκεία να μη δέχεται την εξέλιξη των ειδών και γενικότερα της ζωής.

 

Ας έρθουμε τώρα σ'; αυτό που ονομάζουμε κακό και στον εκπρόσωπό του το Διάβολο. Ο Θεός πριν δημιουργήσει τον άνθρωπο έπλασε τους αγγέλους, πλάσματα ασώματα που εκτελούν το θέλημά του. Όταν όμως ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, ένα παρεάκι από μερικούς αγγέλους ζήλεψε το αγαπημένο δημιούργημα του Θεού, τον άνθρωπο, και αποφάσισε να στραφεί εναντίον του Θεού, αποστατώντας. Έτσι οι άγγελοι αυτοί με αρχηγό τον Εωσφόρο εξέπεσαν της χάριτος του Κυρίου, εκδιώχτηκαν από τον παράδεισο και κατοικούν σε ένα τρομερό μέρος που η εκκλησία ονομάζει κόλαση. Οι εκπεσόντες αυτοί άγγελοι, γνωστοί και ως δαίμονες, έχουν την εξουσία από το Θεό, να βασανίζουν τον άνθρωπο ποικιλοτρόπως αλλά και να τον παρασύρουν στην αμαρτία.

 

Σύμφωνα με την εκκλησία ο Θεός είναι παντογνώστης, παντοδύναμος και πανάγαθος. Αρκετά τα παράλογα που προκύπτουν και εδώ. Με το Θεό να είναι παντογνώστης, γνώριζε από την αρχή πως το κακό θα υπάρξει στον κόσμο, εξαιτίας του Εωσφόρου και των άλλων, και παρόλα αυτά το άφησε να συμβεί. Άρα ή ο Θεός δεν είναι παντοδύναμος και δεν μπορούσε να εμποδίσει τους αποστάτες αγγέλους του να σπείρουν στον κόσμο το κακό, ή δεν είναι πανάγαθος αφού γνωρίζοντας πως το κακό θα υπάρξει μέσα στη δημιουργία το άφησε να χτυπά καθημερινά τον άνθρωπο, δίνοντας μάλιστα την εξουσία στους δαίμονες και τον Σατανά να βασανίζουν και να κολάζουν το αγαπημένο του δημιούργημα. Σύμφωνα με τα παραπάνω ο Θεός έχει την ευθύνη για την ύπαρξη του κακού στον κόσμο ενώ εμφανίζεται και η περίπτωση ο Θεός να είναι μεν πανάγαθος αλλά όχι παντογνώστης και παντοδύναμος. Να μην γνώριζε δηλαδή για την εμφάνιση του κακού στη δημιουργία και όταν αυτό εμφανίστηκε να μην μπορούσε να το εξαλείψει ή έστω να το περιορίσει αρκετά.

 

Και εμφανίζεται το μεγάλο ερώτημα: Τελικά ο Θεός γιατί δεν έφτιαξε έναν καλύτερο κόσμο; Δεν μπορούσε ή μήπως δεν ήθελε;

 

Συνεχίζεται ...;

 


Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ ΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ… (ΜΕΡΟΣ Α')

Μελετώντας τη διδασκαλία της χριστιανικής θρησκείας, όχι μόνο εμφανίζονται κενά, αντιφάσεις και μεγάλα ερωτηματικά, αλλά προκύπτουν παραλογισμοί, με τη διδασκαλία και το δόγμα να έρχονται σε άμεση αντίφαση με την κοινή λογική ...

 


Η θρησκεία ανέκαθεν συγκρούονταν με την επιστήμη αφού αυτά που διδάσκει η πρώτη αναιρούν αυτά που αποδεικνύει η δεύτερη και το αντίστροφο. Η εκκλησία διδάσκει πως από ένα ζεύγος ανθρώπων, τους πρωτόπλαστους Αδάμ και Εύα, προήλθε το ανθρώπινο γένος. Σύμφωνα με τη βιολογία όμως αν προερχόμασταν από ένα ζευγάρι ανθρώπων οι ομάδες αίματος θα έπρεπε να είναι δύο και όχι οχτώ όπως πραγματικά συμβαίνει.

 

Η θρησκεία δε δέχεται σε καμία περίπτωση την εξέλιξη διδάσκοντας πως ο άνθρωπος παραμένει ο ίδιος έτσι όπως ακριβώς τον πρωτοδημιούργησε ο Θεός, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Ακόμα λοιπόν κι αν δεχθούμε πως προερχόμαστε από ένα ζευγάρι ανθρώπων, αφού προέκυψαν νέες ομάδες αίματος από την αναπαραγωγή, ο άνθρωπος εξελίχθηκε βιολογικά. Συνεπώς από τα παραπάνω προκύπτει πως η θρησκεία κάπου έχει λάθος, ή δεν προήλθαμε από ένα ζεύγος ανθρώπων ή ο άνθρωπος όντως εξελίσσεται, ή και τα δύο.

 

Μένοντας στο θέμα των πρωτόπλαστων προκύπτει ένα ακόμα παράλογο όπου έχει να κάνει με την αιμομιξία που μοιραία επήλθε ώστε να πολλαπλασιαστεί το ανθρώπινο γένος. Με την εκκλησία να έχει τοποθετήσει την αιμομιξία πολύ ψηλά στη λίστα με τις αμαρτίες αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατόν τότε να μην ήταν αμαρτία ενώ τώρα να είναι. Η συνήθης απάντηση που έχω λάβει κατά καιρούς, σε συζητήσεις μου σχετικά με αυτό το ζήτημα από ιερείς και θεολόγους, είναι πως με τη δύναμη του Θεού η αιμομιξία τότε δεν αποτελούσε αμάρτημα. Δηλαδή ο Θεός τότε ευλόγησε μια πολύ αμαρτωλή πράξη ενώ στη συνέχεια την καταδίκασε ως μέγα αμάρτημα. Έτσι παρατηρούμε ένα φαινόμενο κατά το οποίο ο Θεός δεν καταδικάζει την αιμομιξία στην περίπτωση των πρωτόπλαστων ενώ αργότερα αλλάζει γνώμη ονομάζοντας την πράξη αυτή μεγάλη αμαρτία. Ή αλλιώς κάνει μια μεγάλη εξαίρεση ώστε να μπορέσει ο άνθρωπος να πολλαπλασιαστεί. Και γεννιέται το μεγάλο ερώτημα: Δεν υπήρχε άλλος τρόπος; Ένας παντοδύναμος Θεός δεν είχε μια άλλη λύση ώστε να μην σκανδαλίζεται ο άνθρωπος που μελετά μια θρησκεία και να μην προκύπτει ένα τόσο μεγάλο παράλογο;

 

Ερχόμαστε τώρα στο προπατορικό αμάρτημα. Εφόσον ο Θεός είναι παντογνώστης ήξερε από πριν πως ο άνθρωπος θα διέπραττε το προπατορικό αμάρτημα. Παρόλα αυτά οι πρωτόπλαστοι τοποθετηθήκαν στον παράδεισο και αφού ο Θεός τους είπε να μη φάνε τον απαγορευμένο καρπό, εκείνοι το έκαναν μετά από την προτροπή του Σατανά που τρύπωσε στο βασίλειο του Θεού. Τα παράλογα που προκύπτουν εδώ είναι πολλά. Με το Θεό να γνωρίζει πως οι πρωτόπλαστοι θα έτρωγαν από το δέντρο της γνώσης και θα έχαναν τον παράδεισο δεν υπήρχε κανένας λόγος να τοποθετηθούν εκεί στην αρχή. Επίσης αφού ο άνθρωπος είναι το τελειότερο και αγαπημένο δημιούργημα του Θεού, πλασμένο κατ'; εικόνα και καθομοίωσιν, δημιουργήθηκε τελικά «ελαττωματικό» από την αρχή αφού ενέδωσε στον πειρασμό και έχασε τον παράδεισο. Ακόμη όμως κι αν δεχθούμε πως υπήρχε ένα σχέδιο του Θεού για τον άνθρωπο, αφού ο Θεός είναι παντογνώστης, ήξερε από πριν τι θα γίνει άρα δημιούργησε τον άνθρωπο ακριβώς για να διαπράξει το προπατορικό αμάρτημα, να χάσει τον παράδεισο, και μέσα από τις δοκιμασίες του και τη ζωή στη γη να τον ξανακερδίσει. Αν ισχύει όμως αυτό πού είναι η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου; Οι πρωτόπλαστοι υποτίθεται πως είχαν την ελευθερία της επιλογής όμως αφού ο Θεός γνώριζε τι θα γίνει, σημαίνει πως τους έπλασε για να αμαρτήσουν άρα δεν είχαν την ελεύθερη βούληση γιατί αν την είχαν ο Θεός δεν θα έπρεπε να είναι παντογνώστης και δεν θα ήξερε εκ των προτέρων τι θα αποφασίσει ο άνθρωπος.

 

Τέλος, παράλογο χαρακτηρίζεται το γεγονός πως επειδή οι πρωτόπλαστοι διέπραξαν το προπατορικό αμάρτημα όλες οι επόμενες γενναίες των ανθρώπων πληρώνουν το λάθος αυτών των δύο. Δηλαδή ο Αδάμ και η Εύα είχαν την ευκαιρία να παραμείνουν εξαρχής στον παράδεισο χωρίς να χρειαστεί να εκδιωχτούν από εκεί, μένοντας για πάντα στο βασίλειο του Θεού μαζί του, ενώ όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι, εξαιτίας των πρωτόπλαστων, είναι αναγκασμένοι να ζήσουν στη Γη, να δοκιμαστούν και μόνο μεταθάνατον να κερδίσουν την αιώνια βασιλεία των ουρανών εφόσον κριθούν άξιοι ...

 

Πόσο δίκαιο φαντάζει κάτι τέτοιο

 

Συνεχίζεται ...


Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ...

Η ανθρώπινη ύπαρξη και γενικότερα η ύπαρξη ζωής αποτελεί ένα από τα πιο μεγάλα μυστήρια στην ιστορία του πλανήτη μας. Η γη είναι ένα ουράνιο σώμα που φιλοξενεί ζωή ενώ επίσημα δεν έχει ανακοινωθεί η παρατήρηση ζωής εκτός του πλανήτη μας.

 


Θεωρώ πως είναι άκρως εγωιστικό, έως και παράλογο, να πιστεύουμε πως μέσα σε ένα ατελείωτο σύμπαν είμαστε μόνοι μας. Το σύμπαν έχει ένα σκοπό, να φιλοξενήσει τη ζωή και μέσα από την εξέλιξη να την αναπτύξει και να την φτάσει σε όσο το δυνατόν υψηλότερο επίπεδο.

 

Αν δεχθούμε λοιπόν πως ο άνθρωπος είναι αποτέλεσμα δημιουργίας ενός Θεού και όχι κάποιο γενετικό πείραμα ενός ανώτερου πολιτισμού ή ίσως ένα κακόγουστο αστείο του, τότε θα πρέπει να είμαστε φοβερά εγωιστές, υπερόπτες αλλά και ανεγκέφαλοι, αν πιστεύουμε πως το μεγαλείο του Δημιουργού σταματάει στην ατελή και πολλές φορές κακόγουστη ύπαρξη του ανθρώπου.

 

Ο άνθρωπος μπορεί να ανέπτυξε πολιτισμό, τεχνολογία, μπορεί να έφτιαξε ένα σωρό θαυμαστά έργα, μπορεί να εξασκεί διάφορες επιστήμες αναπτύσσοντας τες, όμως οι κοινωνίες των ανθρώπων δεν απέχουν και πολύ από τα διάφορα οικοσυστήματα. Επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας, το δίκαιο του ισχυρότερου, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό ενώ τα ζωώδη ένστικτα του ανθρώπου και οι εξάρτησή του από τις υλικές ανάγκες τον καθιστούν απλά λίγο πιο νοήμονα από τα ζώα κι ας έχει αναπτύξει έναν αξιοθαύμαστο πολιτισμό με λαμπρά έργα και επιτεύγματα.

 

Προσωπικά πιστεύω στη ύπαρξη ενός Θεού-Δημιουργού του Σύμπαντος, θεωρώ όμως πως αν μας έπλασε αυτός, τότε σίγουρα έχει δημιουργήσει και πλήθος άλλων ανώτερων οντοτήτων που πιθανόν κατοικούν σε άλλους πλανήτες, σε άλλα ουράνια σώματα ή κάπου αλλού. Είναι αδύνατον το μεγαλείο ενός Δημιουργού να σταματάει σε μια τόσο ατελή ύπαρξη όπως ο άνθρωπος. Είναι πιθανό να υπάρχουν διαφορετικές μορφές ζωής στο σύμπαν, όντα δηλαδή που δεν είναι σαν εμάς, δε μας μοιάζουν, όπως επίσης μπορεί οι ανώτερες βιολογικές οντότητες που υπάρχουν, να είναι σαν κι εμάς αλλά να είναι πολύ πιο εξελιγμένοι βιολογικά, να έχουν δηλαδή άγνωστες ανώτερες δυνάμεις και ιδιότητες, αλλά και πολύ πιο ανεπτυγμένη τεχνολογία. Και επειδή φυσικά το βιολογικό σώμα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το πνεύμα φανταστείτε σε πόσο υψηλά επίπεδα πνευματικότητας θα βρίσκονται οι οντότητες αυτές.

 

Φυσικά υπάρχει περίπτωση και ο άνθρωπος, αν και ατελής, να έχει τις δυνατότητες αλλά και την προοπτική να εξελιχθεί βιολογικά και να περάσει σταδιακά σε κάποια ανώτερα επίπεδα, αποκτώντας ικανότητες που ούτε καν μπορούμε να φανταστούμε. Ας μην ξεχνάμε πως ο μέσος άνθρωπος χρησιμοποιεί λιγότερο από το 10% του εγκεφάλου του. Επίσης από τα αρχαία χρόνια ο άνθρωπος, μέσα από γνωστές ή και άγνωστες διαδικασίες, κατάφερνε και καταφέρνει, να ανεβάσει την πνευματικότητα του μέχρι ένα συγκεκριμένο βαθμό. Αυτό σίγουρα επηρεάζει και το σώμα μέχρι ενός σημείου και όσο το βιολογικό μας σώμα εξελίσσεται τόσο πιο εύκολη γίνεται η ανάπτυξη της πνευματικότητάς μας και τόσο πιο εύκολα ανεβαίνουμε σε ανώτερα επίπεδα συνειδητότητας.

 

Σίγουρα δεν είμαστε μόνοι μας στο σύμπαν, δεν μπορεί να έιμαστε μόνοι μας... Αισθάνομαι πως στο αχανές διάστημα ανθίζει πλήθος ανώτερων πολιτισμών από το δικό μας ενώ ίσως κάποιοι από αυτούς να μας έχουν ήδη επισκεφτεί με την υπερτεχνολογία που πιθανόν να διαθέτουν ή με τις ιδιαίτερες και ξεχωριστές δυνάμεις και ιδιότητες που σίγουρα θα έχουν...

 

Ποιος ξέρει, ίσως κάποτε τους συναντήσουμε...

 

 


Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ 21 ΓΡΑΜΜΑΡΙΑ...

Το φυσικό επακόλουθο της ζωής είναι ο βιολογικός θάνατος κάθε γνωστού ζωντανού οργανισμού. Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί που ξέρουμε, από τον πιο απλό μέχρι τον πιο σύνθετο, έχουν ημερομηνία λήξης αφού κάποια χρονική στιγμή μοιραία πεθαίνουν. Έτσι συμβαίνει και με τον άνθρωπο.

 


Εδώ όμως τίθεται ένα μεγάλο και συνωμοσιολογικό ερώτημα: Είναι φυσιολογικό να πεθαίνει ο άνθρωπος ή μήπως ο θάνατος του χρησιμεύει σε κάποιον ή κάποιους και για αυτό είμαστε εξορισμού θνητοί;

 

Ένα από τα φαινόμενα που συγκαταλέγονται στα ανεξήγητα είναι το γεγονός πως όταν ένας άνθρωπος φύγει από τη ζωή, «χάνονται» από το σώμα του 21 γραμμάρια. Το γεγονός αυτό έχει αποδειχτεί πειραματικά από επιστήμονες που μελέτησαν το φαινόμενο, ζυγίζοντας το σώμα του ετοιμοθάνατου πριν εκπνεύσει, και λίγα λεπτά αφού πέθανε. Το αποτέλεσμα έδειξε πως το σώμα, λίγα λεπτά αφού ο άνθρωπος πεθάνει, είναι κατά περίπου 21 γραμμάρια ελαφρύτερο από όσο όταν ακόμη ζούσε.

 

Κάποιοι ισχυρίζονται πως τα 21 αυτά γραμμάρια έχουν να κάνουν με την ψυχή, λέγοντας πως η ψυχή έχει υλική υπόσταση και αυτή η υλική υπόσταση ζυγίζει 21 γραμμάρια. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν πως η ψυχή είναι άυλη και δεν μπορεί να έχει μάζα, άρα τα 21 γραμμάρια δεν είναι η ψυχή αλλά κάτι άλλο.

 

Οι εξηγήσεις που δίνουν οι επιστήμονες για το φαινόμενο αυτό είναι ποικίλες όμως καμία από αυτές δεν έχει αποδειχτεί κι έτσι το φαινόμενο παραμένει μυστήριο. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι πως όχι μόνο δε γνωρίζουμε τι ακριβώς είναι αυτά τα 21 γραμμάρια, αλλά δεν ξέρουμε ούτε πως «φεύγουν» από το σώμα, ούτε γιατί «φεύγουν» και κυρίως δεν γνωρίζουμε που πηγαίνουν ...

 

Αν όμως δεχθούμε πως τίποτα δεν είναι τυχαίο τότε σίγουρα αυτή η απώλεια μάζας που παρατηρείται κατά το θάνατο του ανθρώπου, έχει κάποια χρησιμότητα και κάποιο συγκεκριμένο σκοπό. Σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν E=m c2  δηλαδή ή μάζα μετατρέπεται σε ενέργεια και το αντίστροφο. Έτσι λοιπόν τα 21 γραμμάρια που «χάνονται» από το ανθρώπινο σώμα μπορούν να μετατραπούν σε ενέργεια. Αυτή η ενέργεια λοιπόν ίσως να πηγαίνει κάπου, να έχει έναν προορισμό ή ακόμα κάποιος ή κάποιοι να την συλλέγουν και να την εκμεταλλεύονται αφού σίγουρα θα έχει κάποια χρησιμότητα.

 

Συνεπώς ένας από τους λόγους ύπαρξης του ανθρώπου, ίσως να είναι η παραγωγή αυτής της ενέργειας που προέρχεται από την απώλεια μάζας των 21 γραμμαρίων κατά τον βιολογικό του θάνατο, χωρίς φυσικά να αποκλείουμε την περίπτωση αυτό, να αποτελεί και το μοναδικό λόγο ύπαρξης του ανθρώπου. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός πως ο πλυθισμός του πλανήτη αυξάνεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια (περισσότερες γεννήσεις άρα περισσότεροι θάνατοι).

 

Έτσι λοιπόν σύμφωνα με τα παραπάνω, μπορεί κάλλιστα κάποιος ή κάποιοι να έχουν ορίσει τη βιολογική θνησιμότητα του ανθρώπου και ο βιολογικός θάνατος του ανθρώπου να τους χρειάζεται. Να τους είναι δηλαδή χρήσιμη η ενέργεια που προέρχεται από τα 21 γραμμάρια.

 

Όμως ποιοι είναι αυτοί και κυρίως ποια η χρησιμότητα αυτής της ενέργειας;

 

 


Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

ΑΜΑΡΤΙΕΣ: ΜΙΑ ΕΞΥΠΝΗ ΕΦΕΥΡΕΣΗ

Κάθε θρησκεία για να προσελκύσει τους πιστούς και να τους κρατήσει μέσα στους κόλπους της χρησιμοποιεί διάφορα είδη marketing. Η μεταθάνατον ζωή είναι ένα από τα πιο σύγχρονα, διαχρονικά και αποτελεσματικότερα είδη διαφήμισης και εφαρμογής μιας θρησκείας. Στη χριστιανική πίστη οι αμαρτίες της επίγειας ζωής είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τη μεταθάνατον ζωή αλλά και με τον τρόπο που επιβάλλεται να σκέφτεται, να λειτουργεί και να ζει τη ζωή του ο πιστός.

 


Οι αμαρτίες αποτελούν μια άριστη εφεύρεση πάνω στην οποία στηρίζεται ένα μεγάλο μέρος της διδασκαλίας και επιβολής της ορθόδοξης πίστης. Με έναν περίτεχνο τρόπο, οφείλω να παραδεχτώ, η εκκλησία έχει μετατρέψει ορισμένες από τις φυσικές ανάγκες του ανθρώπου σε σφάλματα και θεοκατάρατες πράξεις. Οι άνθρωποι της εκκλησίας χρησιμοποιούν το Θεό, τοποθετώντας τον σε ρόλο κριτή-τιμωρού, ώστε να μας πουν ούτε λίγο ούτε πολύ πως πρέπει να ζούμε, έτσι ώστε ο Θεός να μας δεχθεί στην αιώνια και ουράνια βασιλεία του και να μη μας τιμωρήσει.

 

Μέσα στην Παλαιά Διαθήκη φαίνεται περίτρανα πως ο Θεός τιμωρεί την αμαρτία ποικιλοτρόπως. Στα Σόδομα έβρεξε φωτιά και οι άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί, στον κατακλυσμό του Νώε σχεδόν όλο το ανθρώπινο είδος πνίγηκε ζωντανό, ενώ στην Αίγυπτο μέσα σε μια νύχτα άγγελος θανάτου, πάντα κατεντολήν Θεού, αφαίρεσε τη ζωή από τα πρωτότοκα αγόρια των οικογενειών που δεν έβαψαν τις πόρτες των σπιτιών τους με αρνήσιο αίμα.

 

Όμως οι αμαρτίες δεν τιμωρούνται μόνο όταν οι άνθρωποι βρίσκονται εν ζωή αλλά αν δεν συγχωρεθούν, επέρχεται η τιμωρία στη μεταθάνατον ζωή, με το Θεό να καταδικάζει στο πυρ το εξώτερον τον αμαρτωλό που δεν μετανόησε, δεν εξομολογήθηκε στον πνευματικό και δεν κοινώνησε. Η παραπάνω αποτελεί την ικανή και αναγκαία διαδικασία προς άφεση αμαρτιών, με τον πιστό να απαλλάσσεται των σφαλμάτων του γλιτώνοντας την οργή του Θεού στην επίγεια ή τη μεταθάνατον ζωή.

 

Ο άνθρωπος έχει υλικές ανάγκες, ανάγκες σωματικές οι οποίες πηγάζουν από το ένστικτό του. Η ανάγκη του ανθρώπου για ερωτική συνεύρεση προς ικανοποίηση των σεξουαλικών ορμών του, αποτελεί για την εκκλησία αμάρτημα, αφού ρητά δηλώνουν πως το σεξ επιτρέπεται μόνο εντός θρησκευτικού γάμου και όταν αποσκοπεί στην τεκνοποίηση και μόνο. Αναγκαίο κακό λοιπόν ο έρωτας, ένα από τα ομορφότερα πράγματα στον κόσμο, κάτι για το οποίο αξίζει κανείς να ζήσει και να πονέσει. Έρωτας υπό περιορισμούς που εάν τους παραβείς αμαρτάνεις και πρέπει να μετανοήσεις και να εξομολογηθείς που τόλμησες να ακολουθήσεις το ένστικτο της ερωτικής ικανοποίησης ...

 

Η αυτοκτονία αποτελεί τρανό αμάρτημα για έναν χριστιανό και επιβάλλεται ποινή κατά την οποία απαγορεύεται να ψάλλουν τον πιστό σε περίπτωση που αυτοκτόνησε. Υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν πολύ μέσα στη ζωή και δε θέλουν πια να ζήσουν διαλέγοντας συνειδητά το θάνατο, θέλοντας να λυτρωθούν από τους πόνους, σωματικούς ή ψυχικούς, φεύγοντας από αυτή τη ζωή με αξιοπρέπεια, όπως και όποτε θέλουν. Αμαρτία λοιπόν και η αυτοκτονία μιας και ο Θεός και μόνο αποφασίζει πόσο θα βασανιστείς στη γη και πότε θα πεθάνεις ... 

 

Η ονείρωξη που είναι μια ακούσια φυσική λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού, η οποία μάλιστα αποτελεί φυσική σωματική ανάγκη όπως η ούρηση, βρίσκεται και αυτή στον κατάλογο με τις αμαρτίες. Αυτό κι αν είναι παράλογο αλλά και προσβλητικό προς την ανθρώπινη ύπαρξη, μιας και η ονείρωξη δεν πραγματοποιείται συνειδητά αλλά ασυνείδητα.

 

Επιπλέον ο άνθρωπος που βαφτίστηκε χριστιανός, αν θέλει να είναι κοντά στο Θεό και καλός πιστός, πρέπει να εκκλησιάζεται συχνά και να συμμετέχει στα μυστήρια όπως επιβάλλει η χριστιανική ορθόδοξη πίστη, αλλιώς αμαρτάνει.

 

Έτσι λοιπόν η εκκλησία βαφτίζοντας αμαρτίες αυτά που περιγράφω παραπάνω, αλλά και πολλά άλλα, γνωρίζοντας πως ο άνθρωπος αποκλείεται να αποφύγει να υποπέσει σε κάποιο αμάρτημα, καταφέρνει με έναν σχεδόν τέλειο τρόπο να επιβάλλει στον εκάστοτε πιστό πως θα ζει και πως θα σκέφτεται. Κυρίως πως θα σκέφτεται, φυτεύοντας στην ανθρώπινη συνείδηση τύψεις και ενοχές για τα αμαρτήματα που σίγουρα ένας άνθρωπος θα υποπέσει, ενώ από την άλλη έχουμε το Θεό να δίνει άφεση, όμως μόνο κάτω από συγκεκριμένη διαδικασία, μέσω του μυστηρίου της εξομολόγησης και της θείας κοινωνίας.

 

Ο περίτεχνος τρόπος με τον οποίο η εκκλησία διαχειρίζεται την πολύ πετυχημένη και εφαρμοσμένη εφεύρεση της αμαρτίας, οδηγεί ένα πολύ μεγάλο μέρος των πιστών μέσα στους ναούς, με τους ανθρώπους αυτούς να νομίζουν πως η σωτηρία της ψυχής τους βρίσκεται στην εκκλησία και να οδηγούνται εκεί από τύψεις και ενοχές που κάποιοι φρόντισαν να καλλιεργήσουν μέσα στη συνείδησή τους ...


Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009

ΑΧ ΑΥΤΟΣ Ο ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ!!!

Στην εγγραφή μου αυτή θα ασχοληθώ με ένα πρόσωπο της τηλεόρασης που πλέον είναι αρκετά διάσημο, γράφει βιβλία και τα πουλάει, αναπτύσσει διάφορες θεωρίες, ενώ παλαιότερα υπήρξε καθηγητής φυσικών επιστημών, εργάστηκε στο ΝΑΤΟ και τώρα ασκεί το δημοσιογραφικό λειτούργημα. Ο λόγος για το Δημοσθένη Λιακόπουλο.

 


Έχοντας παρακολουθήσει πλήθος εκπομπών του και έχοντας διαβάσει κάποια από τα βιβλία του αποφάσισα να εκφράσω τη γνώμη μου για τον άνθρωπο αυτό μέσα από το μπλογκ μου. (Δημοσθένη μου χωρίς παρεξήγηση, έτσι;)

 

Και ξεκινάω! Τον τελευταίο καιρό, μιας και δεν τον παρακολουθώ από παλιά, έγραψε μια σειρά βιβλίων ο Λιακόπουλος με απώτερο σκοπό να παντρέψει την ορθόδοξη πίστη και θρησκεία με το αρχαίο ελληνικό πνεύμα και τη θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων (!). Σε αυτή του την προσπάθεια πληροφόρησε το κοινό του πως οι Ελοχίμ, αγγελικά ενσώματα πλάσματα, ενώθηκαν με τις γυναίκες και από αυτή την ένωση προέκυψε μια φυλή γιγάντων οι Νεφελίμ. Περιγράφει λοιπόν πως οι Νεφελίμ ήταν μισάνθρωπα τερατόμορφα πλάσματα και άκουσον άκουσον έτρωγαν τους ανθρώπους. Κατά τον Λιακόπουλο οι 12 Ολύμπιοι θεοί ήταν κι αυτοί Νεφελίμ αλλά όχι τερατόμορφοι, αγαπούσαν τους ανθρώπους και πολέμησαν τους κακούς Νεφελιμ κλείνοντάς τους στο κούφιο εσωτερικό της γης όπου και ζουν μέχρι σήμερα περιμένοντας να βγουν στην επιφάνεια, να κυριεύσουν τη γη και να αρχίσουν να ξανατρώνε τους ανθρώπους ...; Επιπλέον γράφει και διάφορα για το Διάβολο και τους δαίμονες και για μια θεϊκή πολεμική μηχανή που ίδιος την αποκαλεί «Ο Πολέμαρχος του Θεού».

 

Ο Λιακόπουλος στηριζόμενος σε στοιχεία που μόνο ο ίδιος έχει και βασιζόμενος σε πηγές που αρνήται πεισματικά να αποκαλύψει, μεταφράζοντας με δικό του τρόπο την Παλαιά Διαθήκη και τα κείμενα των πατέρων της εκκλησίας, μας λέει ούτε λίγο ούτε πολύ πως η γη είναι κούφια, από μέσα υπάρχουν άλλες ήπειροι και ωκεανοί και εκεί ζουν οι τερατόμορφοι Νεφελίμ.

 

Η επαναστατική θεωρία του Λιακόπουλου ουσιαστικά πάει να ενώσει τη χριστιανική πίστη με την αρχαιοελληνική θρησκεία. Πώς να γίνει αυτό όμως όταν αυτά τα δυο είναι εκ διαμέτρου αντίθετα και εχθρικά το ένα προς το άλλο; Όταν η εκκλησία βαφτίζει ειδωλολάτρες αυτούς που πιστεύουν στο δωδεκάθεο και χαρακτηρίζει τους Ολύμπιους αποκυήματα της φαντασίας των προγόνων μας; Κανονικά ο Λιακόπουλος θα έπρεπε να χαρακτηριστεί σύμφωνα με την εκκλησία αιρετικός όμως αυτός δηλώνει ένθερμος χριστιανός ορθόδοξος, επισκέπτεται το Άγιο Όρος, διάφορα μοναστήρια, και με τους ιερείς έχει άριστες σχέσεις.

 

Αναπαράγει διδασκαλίες και προφητείες της ορθοδοξίας ερμηνεύοντάς τες όπως θέλει κι από τη μια εμφανίζεται ευσεβής πιστός κι από την άλλη αρχαιολάτρης, πιστεύοντας στην ύπαρξη των Ολύμπιων θεών. Επίσης στις εκπομπές του υποστηρίζει με θέρμη πως δίνει την πραγματική γνώση στον κόσμο, αφού όλα αυτά που γράφει και λέει είναι αλήθεια, χρησιμοποιώντας συνομοσιολογικές απόψεις, λέγοντας πως όλοι οι άλλοι μας παραμυθιάζουν και μόνο αυτός τα λέει σωστά. Και στην ουσία τι μας λέει; Μια καραμέλα πιπιλάει, την ίδια σε κάθε εκπομπή και στα βιβλία του λέει πάλι τα ίδια απλώς πιο αναλυτικά, με σάλτσες δηλαδή. Με μια φοβερή επιμονή έρχονται στιγμές που κυριολεκτικά χτυπιέται μπροστά στην κάμερα και μπορεί να κολλήσει επί μήνες ολόκληρους σε μια θεωρία, άποψη ή θέμα ανάλογα πάντα με τα βιβλία που διαφημίζει, με αποτέλεσμα να γίνεται βαρετός και γραφικός...

 

Πρέπει όμως να παραδεχτώ πως ο άνθρωπος έχει ρεύμα. Έχει κοινό και θαυμαστές και τα βιβλία του πουλάνε, μιας και τα δίνει σε πραγματικά χαμηλές τιμές και έχουν ένα ελκυστικό περιεχόμενο. Αναγνωρίζω ότι είναι ένας έξυπνος και πολύ μορφωμένος άνθρωπος και γνωρίζω σοβαρούς και επίσης μορφωμένους ανθρώπους που τον παραδέχονται σε πολλά. Το πακετάκι όμως με τους Ελοχίμ, τους Νεφελίμ, το Διάβολο με τους δαίμονες, τον Πολέμαρχο του Θεού, τις προφητείες που πολλές μάλλον τις φαντάζεται, και όλα τα υπόλοιπα που λέει και γράφει, εκτός του ότι είναι παντελώς αστήρικτα και ατεκμηρίωτα, τα περισσότερα είναι και για γέλια.

 

Το χειρότερο όλων όμως είναι το γεγονός πως κάνει μια μεγάλη, σοβαρή και εντατικότατη προσπάθεια να ενοποιήσει την ορθόδοξη πίστη και διδασκαλία με την αρχαιοελληνική θρησκεία και το ελεύθερο πνεύμα των αρχαίων Ελλήνων. Αυτά τα δυο δεν πάνε μαζί, είναι δυο εντελώς ξεχωριστά πράγματα, έχουν εντελώς διαφορετική και πολλές φορές αντίθετη φιλοσοφία και διδασκαλία, και όχι μόνο δεν ενώνονται αλλά δεν έχουν ούτε καν ένα κοινό σημείο αναφοράς ...

 

 

 

 

 

 


Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ…

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια η ορθόδοξη πίστη διδάσκει τους πιστούς το λόγο του Θεού, το θέλημά του και γενικότερα τι πρέπει να κάνει ο καλός χριστιανός ώστε να κερδίσει την αγάπη του Θεού και μια θέση στη βασιλεία του.

 


Εκτός όμως από τα παραπάνω ο πιστός διδάσκεται από τους ιερείς και θεολόγους για το Σατανά, τους δαίμονες, το κακό. Το πώς ο Διάβολος παρασύρει στην αμαρτία τον άνθρωπο και το πώς τον οδηγεί στο λάθος δρόμο μακριά από τη χάρη του Θεού.

 

Μέσα στη διδασκαλία των πατέρων της εκκλησίας εξέχουσα θέση έχει ο πολυσυζητημένος και πολυακουσμένος Αντίχριστος. Λένε λοιπόν πως σε κάποια χρονική στιγμή της ιστορίας, θα έρθει ο Σατανάς στη γη ενσαρκωμένος και θα την κυβερνήσει. Επίσης μας λένε πως ο άνθρωπος θα λάβει και το χάραγμα του Θηρίου, στο δεξί χέρι ή στο μέτωπο, που θα περιέχει τον αριθμό 666, τον αριθμό του Αντίχριστου και πως όλοι όσοι λάβουν το χάραγμα θα εκπέσουν της χάριτος του Θεού αφού έτσι θα έχουν δεχθεί το Διάβολο. Επιπλέον λένε πως ο Αντίχριστος θα εμφανιστεί σαν ένας φωτισμένος άνθρωπος ο οποίος θα κάνει και θαύματα και ότι πολλοί θα είναι εκείνοι που θα τον προσκυνήσουν αφού θα χρηστεί και παγκόσμιος βασιλιάς.

 

Αυτή λοιπόν είναι η προφητεία. Δεν προφήτευσαν φυσικές καταστροφές που θα έσωζαν ανθρώπινες ζωές, δεν προφήτευσαν σύγχρονα γεγονότα που αν ξέραμε ότι θα γίνουν θα προλαβαίναμε το κακό, δεν προφήτευσαν πολέμους, δεν μας έδωσαν προφητείες που θα έκαναν τη ζωή μας καλύτερη, παρά έγραψαν πράγματα τρομακτικά δίνοντας εξουσία και δύναμη στο κακό και τον αντιπρόσωπό του το Διάβολο ...

 

Είναι λοιπόν ηλίου φαεινότερο πως η εκκλησία με το να διδάσκει και να αναπαράγει το σενάριο της έλευσης του Αντιχρίστου στη γη, κραταέι τους πιστούς φοβισμένους και προσηλωμένους στη θρησκεία και στους ναούς. Συνεχίζουν μέχρι και σήμερα, στον 21ο αιώνα, να τρομοκρατούν τον κόσμο χρησιμοποιώντας σατανάδες, τέρατα, δαίμονες οι οποίοι θα πρωταγωνιστήσουν σε ένα αληθινό θρίλερ που θα λάβει χώρα στον πλανήτη μας. Περιγράφουν μια τραγική πραγματικότητα που θα εκτυλιχθεί μπροστά στα μάτια των ανθρώπων διδάσκοντας πως με αυτόν τον τρόπο ο Θεός θα κρίνει ποιος είναι άξιος να κερδίσει τη βασιλεία των ουρανών.

 

Έλεος!! Καλά δε σκέφτηκε κανείς από αυτούς τους πανέξυπνους και φωτισμένους από το Άγιο Πνεύμα ανθρώπους πως αυτά τα τερατουργήματα τα ακούνε και μικρά παιδιά; Κανείς δεν αντιλαμβάνεται πως ένα μικρό παιδί θα τρέμει στην ιδέα του Διαβόλου και των δαιμόνων του, θα φοβάται, θα βλέπει εφιάλτες και θα του δημιουργηθούν ψυχικά τραύματα; Και καλά αυτοί που τα έγραψαν ζούσαν σε άλλες εποχές και δικαιολογούνται. Σήμερα όμως που οι επιστήμες και η τεχνολογία έχουν προχωρήσει, σήμερα που ψυχίατροι και παιδοψυχολόγοι γκαρίζουν για τη σωστή διαπαιδαγώγηση των μικρών παιδιών, έχουμε μια εκκλησία να προφητεύει σενάρια καταλληλότατα για ταινίες τρόμου, ταινίες ακατάλληλες ακόμα και για ενήλικες ...

 

Όμως γιατί έχουν κολλήσει έτσι; Θα σας πω εγώ! Οι κύριοι αυτοί γνωρίζουν πάρα πολύ καλά πως σε λίγο καιρό, ανά κάποια χρονικά διαστήματα, θα εμφανίζονται άνθρωποι χαρισματικοί και αληθινά φωτισμένοι, οι οποίοι θα αρχίσουν να αποκαλύπτουν στον άνθρωπο κάποια κομμάτια της αλήθειας. Θα δώσουν στον κόσμο την αληθινή γνώση, θα φέρουν στο φως ατράνταχτες αποδείξεις που θα καταρρίψουν τα ψεύτικα και σαθρά οικοδομήματα των αρχιψευταράδων, λαοπλάνων και εκμεταλλευτών του ανθρώπου, της ψυχής του και του πνεύματός του. Αυτούς τους ανθρώπου λοιπόν θα τους ονομάσουν Αντίχριστους. Θα προσπαθήσουν να στρέψουν τις μάζες εναντίον αυτών των ανθρώπων και να βάλουν τους φανατισμένους πιστούς να τους κάνουν κακό, για αυτό από πολύ νωρίς καλλιεργούν το έδαφος ώστε το σχέδιό τους να επιτευχθεί ευκολότερα...

 

Έτσι λοιπόν εκτός από το φόβο και τον τρόμο που καλλιεργούν στις ψυχές των ανθρώπων, χρησιμοποιώντας τέρατα, διαβόλους και τα ρέστα, ο οποίος φόβος καθιστά τον άνθρωπο δέσμιο της θρησκείας και των δογμάτων, πάνε να προλάβουν και την πιθανή έλευση ορισμένων φωτισμένων ανθρώπων που θα φέρουν το φως της γνώσης και της αλήθειας σε ένα κόσμο που ζει μέσα στην πλάνη και το ψέμμα ...

 

 

 

 


Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009

ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ...

Στην Ελλάδα υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που δυστυχώς αποτελεί ένα μεγάλο ποσοστό από μίζερα και κακοήθη άτομα, οι επονομαζόμενοι ρουφιάνοι. Σκοπός τους είναι να καρφώνουν κυρίως στις Αρχές άτομα τα οποία παρανομούν ή σκοπεύουν να παρανομήσουν. Η δουλειά των Αρχών διευκολύνεται πολύ από τη δράση των συγκεκριμένων ατόμων αφού οι διάφορες υπηρεσίες ενημερώνονται από επώνυμους ή ανώνυμους ρουφιάνους όσον αφορά σε παράνομες δραστηριότητες πολιτών.

 


Η ψυχολογία του ρουφιάνου ταυτίζεται με την ψυχολογία του παιδιού της σφαλιάρας. Τα αποθυμένα που έχει τον οδηγούν στην τακτική της ρουφιανιάς θέλοντας να πάρει το αίμα του πίσω γιατί οι συνάνθρωποί του τον αποδοκίμασαν, τον έβαλαν στο περιθώριο, του έκαναν κακό. Ο ρουφιάνος ήταν πάντα κατώτερος, ένιωθε κατώτερος και δεν μπορούσε να σταθεί ανάμεσα στους άλλους, έχοντας μια λειψή και καταπιεσμένη προσωπικότητα. Ένιωθε πως όλοι τον μείωναν και τον απέρριπταν κι έτσι με όλα αυτά τα συμπλέγματα, συν τον κακό και εκδικητικό χαρακτήρα που διαμόρφωσε, έφτασε να γίνει ρουφιάνος.

 

Και το ωραίο της υπόθεσης είναι πως οι περισσότερες ρουφιανιές δεν επιφέρουν κάποιο όφελος στο ρουφιάνο, απλά ο τελευταίος αρέσκεται στο να καταδίδει αυτόν που κάνει μια μικρή ή μεγάλη παρανομία. Ο ρουφιάνος με την πράξη του παίρνει μια ηθική ικανοποίηση με την οποία καλύπτει τα διαταραγμένα συναισθήματα του, εκπληρώνοντας το σκοπό και το στόχο του: να βλάψει ηθικά και υλικά το συνάνθρωπό του.

 

Παντού υπάρχει ένας ρουφιάνος. Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πολυκατοικία, σε κάθε χωριό, υπάρχουν ένας ή περισσότεροι ρουφιάνοι που βρίσκονται πάντα σε ετοιμότητα, με μάτια και αυτιά ανοιχτά, ώστε να σπεύσουν να καρφώσουν αυτόν που θα παραστρατήσει. Ένας ρουφιάνος θεωρεί πως επιτελεί κοινωνικό έργο, πως με τις πράξεις του κάνει τον κόσμο καλύτερο. Όμως το να καταδίδεις τον άλλο από τη στιγμή που ουσιαστικά δε σε βλάπτει είναι το λιγότερο κατάπτυστο.

 

Σε κάθε δουλειά υπάρχουν και οι ρουφιάνοι. Τα κωλόπαιδα εκείνα που για να κερδίσουν την εύνοια και τη συμπάθεια αφεντικών και προϊσταμένων σπεύδουν άμεσα να προφτάσουν στους ανώτερους τυχόν λάθη, παραλείψεις ή οτιδήποτε άλλο στραβό έχει πει ή έχει κάνει ο εργαζόμενος. Συκοφαντούν πολλές φορές με ψέμματα το συνάδελφο και το συνεργάτη τους, ώστε αυτοί να βγαίνουν λάδι και να καλύπτονται έτσι οι δικές τους βρωμιές.

 

Φυσικά υπάρχει και η κατηγορία εκείνη των ρουφιάνων που δραστηριοποιούνται σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Για παράδειγμα σε ένα χωριό που η κοινωνία είναι κλειστή ένας ρουφιάνος μόλις μάθει κάτι στραβό, κατακριτέο ή περίεργο για κάποιον, θα τρέξει να το προλάβει στον περίγυρο του, πάντα σε στυλ κουτσομπολιού ή αθώας συζήτησης. Ακόμα και στις διάφορες παρέες δεν είναι λίγοι εκείνοι που θα ρουφιανέψουν στον οποιοδήποτε γεγονότα και συζητήσεις που έγιναν σε στενό κύκλο υποτείθεται μεταξύ φίλων.

 

Θα κλείσω το κείμενο μου με δυο προτάσεις που δεν πρέπει ποτέ κανένας να ξεχάσει:

 

1. Ένας ρουφιάνος δεν έχει μπέσα ...


2. Ο ρουφιάνος από ρουφιάνο θα την πάθει ...


Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ;

Στα διάφορα τηλεοπτικά πργράμματα μεγάλων ή μικρών καναλιών, η παρατηρητικότητά μας, μπορεί να μας αποδώσει στοιχεία που μπορεί να μη σημαίνουν τίποτα αλλά μπορεί να σημαίνουν και πολλά...

Profile

achilleas5000 Αχιλλέας

Το προφίλ μου

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Αύγουστος 2014
ΚΔΤΤΠΠΣ
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      

Tags

Powered by pathfinder blogs